Wordt vaak overstelpt door de vele problemen en het grote onvermogen om echt werk te maken van een betere wereld



Dovnload 14.07 Kb.
Datum20.05.2018
Grootte14.07 Kb.

PREEK VAN DEKEN FELIX IN DE TELEVISIEMIS VAN 28 FEBRUARI

Wie de actualiteit volgt, wordt vaak overstelpt door de vele problemen en het grote onvermogen om echt werk te maken van een betere wereld. De pijn die we ook zelf, dag na dag dichtbij en veraf horen, zien en ervaren geeft ons soms een hulpeloos gevoelen. Ook in de littekens van je eigen bestaan. In je eigen huis. Het leven kan zeer doen.

Nochtans zijn er overal in de wereld mensen die zich niet neerleggen bij de gang van zaken. Mensen van Broederlijk Delen doen dat. In Columbia bijvoorbeeld. De volksbeweging getuigt van de kracht van een gemeenschappelijk engagement. Met de bastón, de stok met de kleuren in de hand verdedigen zij op een geweldloze manier de rechten van hun volk.

Zo zien we dat het verhaal van Mozes, vandaag verder gaat. Mozes trok weg van het hof van de machten om zich het lot van zijn volks aan te trekken. Die vlucht bracht hem aan de rand van de woestijn waar hij als rondtrok met een kudde schapen. Wat hij gezien en gehoord had liet hem niet los.

En toch bleef hij vruchteloos in zijn eigen angsten en zijn wereld. Mozes was als een doornstruik. Nutteloos, doelloos en zonder vruchten. Want hij liet God niet toe in zijn wereld.

Hoe MOZES geroepen en gezonden werd, hoorden wij vandaag. Een brandende doornstruik trekt zijn aandacht. Zoals zo veel in de wereld onze aandacht trekt We kijken even maar gaan dan met lege handen, doelloos en vruchteloos verder. So what. En we doen niets. Er zijn geen vruchten.

Je ziet de pijn van mensen om je heen Dichtbij of wereldwijd. Zoals Mozes. Een stem noemt ook jouw naam. Want jij kunt vruchten dragen die nog niemand heeft gekend. Maar misschien sta je er nu bij als een kale vijgenboom.

God roept NIET de massa. Hij roept elke mens een voor een. Hij roept u en mij. 'Mozes, kom niet dichterbij, doe je sandalen uit, want de plaats waar je staat is heilige grond.'

Heilig en dus vruchtbaar wordt dat stukje aarde, waar iets verrassend anders gebeurd dan wat je gewoonlijk ziet. In deze wereld met al zijn onheil kan er plots ruimte komen voor het heil, voor de gerechtigheid, zegt de Bijbel. Iemand lokt je, iemand trekt je aan, dat doen God, maar Hij vernietigt niet. Hij hakt je niet om als je even, als je lange tijd geen vruchten draagt. Want Hij is barmhartigheid. Zo is God. Zo blijft Hij God. Want híj eindeloos barmhartig.

Mozes hoort de stem die spreekt tot zijn hart. Hoor naar die God: 'Ik heb de ellende van mijn volk in Egypte gezien, de jammerklachten om zijn onderdrukkers gehoord. Ja, ik daal af om hen volk te bevrijden uit de macht van Egypte. Maar God doet dat niet alleen. Integendeel.

Hij stuurt Mozes en ONS naar elkaar, naar de barsten en de kloven van de wereld. Naar de getekende, de gehavende en de haveloze medemens.

Want in God geloven gebeurt niet in een vruchteloze beslotenheid. Het gebeurt te midden van de wereld. Geloven is steeds weer gezonden worden. Geloven is vruchten willen dragen. Mensen helpen om vruchten te dragen.

Geloven is heil brengen, heiligen, de grond heiligen. Want waar niets nog heilig is zal geen mens nog veilig zijn. Heiligen: dat is God toelaten in je bestaan om vruchtvaar te worden.

Het evangelie van deze zondag verwijst naar wanhoop die zich tussen mensen verspreidt. ' En natuurlijk het commentaar: 'Is het niet hun eigen schuld?'

Dan vertelt hij over de vijgenboom die geen vruchten draag. Waartoe put hij dan de grond uit? Hak hem om. Een harteloosheid die van alle tijden is. Een harteloosheid tot op vandaag. Een harteloosheid die zich in de macht van de samenleving nestelt. Wie niet opbrengt, wie niet presteert, wie niet meekan - langdurig zieken bijvoorbeeld, of armen of vluchtelingen…Of …..We zullen er op besparen…zeggen onderkoelde machthebbers allerhande.

Gelukkig is er de boer, is er de barmhartige Vader die zegt: 'We spitten de aarde nog eens om, geven extra bemesting. Misschien lukt het volgend jaar wel!' Dat wordt ook ons gezegd, wij die zien hoe erg het gesteld is met onze aarde, hoe de samenleving ontwricht is door eigenbelang.

Heilige grond is de ruimte van waar we één medemens ontmoeten kunnen. Heilige grond is dat kleine stukje wereld waar GOD door u en mij het kwaad overwint.

Waar de onvruchtbaarheid doorbroken wordt. En dan krijgt de vijgenboom een menselijk gezicht. Dan wordt hij een medemens. Jij kent die mens. Jij bent ook een dergelijk mens.

Hij maakt van jou iemand die op heilige grond, vruchtbare grond staat. Want God staat daar ook. Hij maakt die grond vruchtbaar. En daar staat het kruis van Jezus. Het kruis, teken van echte vruchtbare liefde.

De echte onvruchtbaarheid is daar waar de ene mens de andere omhakt….In wetten of relaties, in onmenselijke politiek die bespaart op de zwaksten, of ervaren mensen ook hun kerk, onze kerk als harteloos onbarmhartig en dus onvruchtbaar. Mensen voelen zich soms niet welkom omwille van hun geaardheid, hun relationeel leven, hun verleden of hun afkomst…Dat maakt onze kerk onvruchtbaar.

Heilig de grond. Laat God binnen in je hart, je huis, deze stad, bij u thuis….Kap geen mensen om als een vijgenboom omdat niet de vruchten geeft die u wilt. Want dan geef je een teken van je eigen hopeloze onvruchtbaarheid.

Kijk naar Jezus …Laat je vervullen met barmhartigheid. Wees barmhartig zoals de Vader barmhartig is. Dan zullen er vruchten zijn. Ook in jou die nu vruchteloos wacht.

Als wij echt broederlijk Enkele zusterlijk delen, als wij mensen kansen geven, dan worden wij vruchtbaar. Dan kan het Pasen worden. Het kruis van Christus in volle bloei.

U hier, u misschien daar op je ziekbed of in een huis waar de tranen de muren doordenken. Ik wil je dit zeggen

Jij kunt vruchten dragen die nog niemand heeft gekend. Want zo wil God. Zo wil Jezus. Als wij het nu nog willen…Ik zou zo graag vruchten dragen.

Deel met je vrienden:


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina