Wie is de Ontwerper?



Dovnload 157.95 Kb.
Pagina1/3
Datum31.01.2018
Grootte157.95 Kb.
  1   2   3

Wie is de Ontwerper?

Door dir. & prof.-emeritus, dr. Werner Gitt


Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling (1977 of HSV)
Vertaling, plaatjes en voetnoten door M.V.

Original English version Here

De wereld die we om ons heen zien

Slechts een vluchtige blik op het rijk van de levende dingen onthult een enorme reeks van doelgerichte concepten van een ongelofelijk ontwerp. De potvis, een zoogdier, is toegerust om te duiken tot op 3000 meter en snel op te stijgen zonder enig risico te sterven aan “caissonziekte”. En de specht hamert met zijn hoofd tegen een harde boomstam zonder een hersenbeschadiging te krijgen.

Het leven eist van een schepsel volledig functionele organen (bv. hart, lever, nieren). Organen die nog steeds in ontwikkeling zouden zijn of deels ontwikkeld, zijn grotendeels waardeloos. Zoals de meeste aanhangers van Darwins ideeën zich bewust zijn is het idee van een orgaan dat zich ontwikkelt in een gegeven richting, om aan een bepaald toekomstig doel of bepaalde functie tegemoet te komen, compleet vreemd aan het evolutionaire denken.

Veel trekkende vogels hebben een autopilootsysteem dat hen leidt naar hun doel, ongeacht het weer en ongeacht of het dag is of nacht. De goudplevier, bijvoorbeeld, vliegt van Alaska naar Hawaï voor de winter. De 70 gram vet die vereist is voor de 4500 km trip is precies berekend, met een reserve van 6,8 gram die voorzien is voor een mogelijke tegenwind.



De nautilus (soort inktvis) leeft aan de uiterste kant van een spirale schelp die verdeeld is in kleine kamers. Deze kamers zijn gevuld met verschillende hoeveelheden gas, afhankelijk van hoe diep deze schelpvis duikt, om zo altijd in balans te blijven. Onze moderne duikboten zien er onhandig en lomp uit in vergelijking daarmee. Normaal leven deze dieren op een diepte van ong. 400 meter maar ’s nachts komen ze naar boven tot ong. 100 meter.

Sommige microscopische bacteriën hebben ingebouwde aandrijfmotoren waardoor ze zich voor- en achterwaarts kunnen verplaatsen. Met een grootte van slechts een 6 miljoenste van een kubieke millimeter heeft de Escherichia





coli bacterie meer dan zes motoren, een ingebouwde krachtcentrale om energie te leveren, een computerachtig systeem, en een substantieel aantal chemische fabrieken.





Links: voorbeelden van zweepstaartjes (flagellum) bij bacteriën

Rechts: Model van het zweepstaartje van een Gram-negative Bacterie. Het wordt aangedreven door een motorsysteem.



(Plaatjes Wikipedia)





Een

Deel met je vrienden:
  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina