Titratie van azijnzuur met natronloog



Dovnload 467.84 Kb.
Pagina2/4
Datum26.10.2018
Grootte467.84 Kb.
1   2   3   4
Het product van de activiteiten der ionen in een verzadigde oplossing is voor een bepaalde temperatuur constant. Deze constante, het oplosbaarheidproduct, wordt bij neerslagen niet aangeduid met K, maar met L (Löslichkeitsprodukt) of S (solubility product). Bij ideale oplossingen kunnen de activiteiten door concentraties vervangen worden:
S = [M+][Z-]
Gemakshalve rekenen we verder met concentraties en niet met activiteiten alhoewel dit in principe achteraf gecontroleerd moet worden. We mogen eigenlijk alleen bij ideale oplossingen activiteiten door concentraties vervangen. Voor zilverchloride betekent dit:
S = [Ag+][Cl-] = 10-10
In zuiver water is de concentratie dus: [Ag+]=[Cl-]=(10-10)= 10-5 M.
In principe hebben we hier al niet meer te maken met zuiver water aangezien we niet AgCl in het water hebben gedaan maar deze hebben laten ontstaan door een reactie. In de oplossing zijn dus ook NO3- en Na+ ionen aanwezig. Het systeem dat we hier bestuderen is echter iets complexer zoals te zien valt op bovenstaande reactieschema.

Laten we nu even de protolyse van NH3 buiten beschouwing dan hebben we te maken met de complexvormings reactie tussen de Ag+ ionen en het NH3.


Oftewel:
Ag+ + NH3  Ag(NH3)+ + NH3  Ag(NH3)2+

waarbij:

Behalve deze stabiliteitsconstanten kunnen de zgn. bruto-stabiliteitsconstanten van belang die als volgt zijn gedefinieerd: 1 = K1 en 2 = K1K2. In tabellenboeken treft met vaak de -waarden maar niet de K-waarden aan.

Naast de stabiliteitsconstanten hebben we echter ook te maken met setauchiometrische relaties nl. de bruto concentraties van Ag+ en NH3.





Deel met je vrienden:
1   2   3   4


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina