Speelnatuur Vierdaagse in Rotterdam



Dovnload 41.25 Kb.
Datum15.09.2018
Grootte41.25 Kb.

Speelnatuur Vierdaagse in Rotterdam


Willy Leufgen & Marianne van Lier

Met een lijst van 31 mogelijke speelnatuurlocaties op zak, vertrokken we 17, 18 + 20, 21 juli vanuit Den Haag, ons tijdelijk domicilie, elke ochtend opnieuw, keurig op tijd en benieuwd naar wat ons te wachten stond, naar Rotterdam. Nog meer speelnatuur ontdekken! Samen met mensen die net als wij bijzonder geïnteresseerd en geëngageerd bleken te zijn in speelse, leerrijke, avontuurlijke plekken bij scholen, kinderopvang, openbare speeltuinen, buurttuinen, educatieve tuinen etc.



Verkennen van de marge (17 juli)

Onze reis begon met een kopje koffie thuis en een kijkje in de achtertuin bij Ilya Toornvliet, De Stadshovenier. Haar hadden we kunnen overhalen - gezien de heel slechte weersverwachtingen - de eerste dag met ons per auto op stap te gaan, en dan maar gelijk naar plekken in de ‘marge’ van onze kaart: Schiedam, Hoogvliet, kijken hoeveel we halen…

Het begon heel verrassend, in Schiedam-Kethel, direct om de hoek van de Esdoornlaan, waar Marianne een flink deel van haar jeugd woonde, en we beiden tot 2007 nog zeer regelmatig bij onze (schoon-)ouders op bezoek kwamen. Het vroegere wijkcentrum De Rank bleek al enige tijd een van de locaties van de kinderopvangorganisate “Mundo” te zijn. Een verademing, heel bijzonder, informeel, open, onverwachts mooi, rijk aan natuur in speels-avontuurlijke ruimte. Rondom het gebouw geleidelijk aan aangelegd door Ilya en collega’s van De Groenling, ecologisch hoveniersbedrijf te Gouda. En ook nog gunstig gelegen tegenover het Beatrixpark. Zo’n plek wens je alle kinderen! Mooi ook dat Ilya hier sinds 2010 blijkbaar veel ruimte voor eigen invulling, haar manier van beheerswerk gegund wordt.

Vandaar door het bizarre Botlekgebied – speelterrein voor ingenieurs en scheikundigen – naar Hoogvliet, op zoek naar het natuurspeelterrein De Ruige Plaat (al vaker bezocht, maar altijd blijft het zoeken) en nog een nieuwe natuurspeelplek aan de andere kant van Hoogvliet, in de wijk Oudeland. Na een‘ruige’ natuurontdekkingstocht over de lange vlonder van het Ruige Plaatbos, in onmiddellijke nabijheid van de rivier vonden we vlakbij de geparkeerde auto dan toch de ingang - een op zich opvallend roze ingangspoort - van natuurspeelterrein De Ruige Plaat. Officieel was de natuurspeelplaats gesloten. Maar het bleek niet moeilijk je illegaal toegang te verschaffen. Het leek zelfs op een typisch Nederlandse gedoogsituatie. Maar eigenlijk heel jammer dat deze prachtige plek alleen op woensdagmiddag, 10-15 uur, officieel geopend is! Want zodra je via de vreemde toegang langs het eveneens deels roze geverfde speelhuis en de - jawel - roze geverfde picknickbank het natuurspeelterrein betreedt, kom je in een heel andere wereld: een kleinschalige verbeelding van natuurlijk rivierenlandschap met een prachtige, rijke vegetatie op basis van arme grond, d.w.z. veel zand en grint (flinke plekken watergentiaan, mooie, typisch Hollandse moeras- en oevervegetatie, bv. veel ratelaar en ogentroost, schrale graslandjes op hogere plekken, fraai wilgenstruweel), maar ook wilgenbouwsels, spannende stammen en stapstenen over de ‘kreken’ etc. En wat voor een omgeving: de olieraffinaderijen op zichtafstand; aan een kant van het terrein werd een zeker 5 m hoge dijk net afgewerkt (te steil en vol distels en bramen om te kijken wat er achter ligt), aan de voorkant de zogenaamde Heerlijkheid Hoogvliet, een hedendaags ‘landgoed’ (horeca in opbouw) met een strak park, zitbankjes deels onder water (aanlegfout?) en o.a. een kunstgras hondenspeelbak en geweldig veel parkeerruimte… ook hier roze als herkenningskleur. Adembenemend contrastrijk.

Het kostte ook even zoeken naar de tweede natuurspeelplek, wijk Oudeland, omgeving Toscaweg. Twee meisjes aan een duikelrek van robiniahout konden ons ook niet bevestigen of de redelijk natuurlijk aangelegde plek in een doorlopend plantsoen tussen veel nieuwbouw de gezochte plek was. Maar natuurrijkere speelnatuur kenden ze, behalve de Ruige Plaat uiteraard, ook niet. Wel een behoorlijk sfeervolle plek, uitnodigend voor een spontane picknick, maar geen échte’ natuurspeelplek, was onze voorlopige conclusie.

Weer terug naar de grote stad, naar de Cillershoekstraat, Millinxbuurt, ‘’op Zuid”. Hier bevindt zich achter muren en onbereikbare hekwerken een interessante buurtbinnentuin annex schoolnatuur- en speeltuin van een dependance van CBS De Akker (enkele groepen in een klein, al wat ouder gebouw). Vakantietijd… we durfden het om bij een van de ingangen van de huizen rondom binnen te glippen, de deur naar de tuin stond open (bang dat die dicht zou vallen, dus even een steen zoeken om er tussen te klemmen…) en zo wandelden we uitgebreid door de aardige, speelse, groene binnentuin: waterafkoppeling en een betonnen beekloop, een zwengelpomp ergens halverwege en een modderdelta, een balanceer- en klauterparcours van flinke boomstammen, vierkantemetertuintjes, sierplantenbakken, leuke , oude ‘klimconiferen’. Alles nog net niet helemaal af, wel al sfeervol met veel potenties (en veilig!).

En toen kregen we, iets aan de vroege kant, trek… Spontaan idee van Ilya: koffie/thee en iets lekkers bij hotel-restaurant New York! (http://www.hotelnewyork.nl) Leuke afronding van een afwisselende, onverwachts droge inventarisatiedag. Mooi intermezzo in sfeervolle binnenruimte.

En dan een nog mooiere echte afronding: Villa Augustus in Dordrecht (http://www.villa-augustus.nl/new/index-flash.html.). Vaak van gehoord, regelmatig hun tuin- en cultuurprogramma bewonderd, maar nog nooit bezocht. Heerlijk buiten (!) gezeten, gegeten, zelfs nog een cadeautje voor een jarige in Vlaanderen in de winkel gekocht. Laat thuis, prima dag!



Niet alleen groene schoolpleinen (18 juli)

Exact om 10 uur stonden we op het eerste echte groene schoolplein van onze reis: de RK Hildegardisschool in Rotterdam-Noord. Ook al zo’n historische plek voor Marianne. Haar moeder startte hier al ruim voor de 2e Wereldoorlog haar schoolcarrière bij de nonnetjes. Die sfeer proefde je alleen nog een beetje rondom de nabije kerk en de straten er omheen. Kees Wischmann, onze ‘gastheer’ voor vandaag, zou ons wat later ergens oppikken, dus we keken in alle rust het open schoolterrein met een verrassend afwisselende inrichting rond: boomstammenparcours, moestuinen, een vijver met stenen zitrand, nieuwe (fruit)bomen, struiken, pergola, veel reliëf… maakten foto’s van alle kanten. Ook vanaf een nabij gelegen heuveltje in een groenstrook (sport en spel vooral) met uitzicht over de schooltuin (vanuit een fraaie houten hangplek voor jongeren). Vandaar wandelden we even langs de Rotte naar kinderdagverblijf Irene in de Isaac Hubertstraat. Een leuke, kleine groene plek - heerlijke wijndruiven pergola! - die we even tussen de bedrijven door mochten bekijken, fotograferen. Want op het kinderdagverblijf zelf waren mensen druk bezig met nieuw meubilair en bij de directe buren, de RK Basisschool Oscar Romero, werd het schoolplein compleet nieuw ingericht met groot materieel.

Ergens op de Goudse Rijweg kwamen we Kees spontaan op de fiets tegen. Gelukkig fietste hij aan de verkeerde kant van de weg! Even koffie drinken, korte planning bij een biologische winkel annex lunch/koffieruimte in de Groene Passage. Gauw met de tram naar Rotterdam CS, fietsen huren in het Groothandelsgebouw (ja, tijdelijk dé plek voor ov-fietsen, ook nooit eerder gezien deze bijzondere binnenhof!) en dan achter Kees aan door toeristisch Rotterdam. En toen viel al gelijk op dat Kees niet alleen verstand heeft van tuinieren maar ook van bouw- en landschapskunde en de geschiedenis van de stad. Als eerste locatie bezochten we de BSO Parkstad op de Oranjeboomstraat 209 (voorheen: Punt 50), al rond de eeuwwisseling ontworpen en aangelegd door Sigrun Lobst en collega’s. Dankzij Kees mochten we even binnenkijken: nog steeds een spannende groene rand van struiken en bomen, een leuk, gewied en opgeknapt heuveltje van recycling materiaal zoals stenen, tegels en dakpannen en verder een hut van planken en platen tussen 4 wilgenstammen. Hier kwam ook Gerrit in beeld: Gerrit Roukens, de goede ziel van De Enk, de fameuze educatieve tuin in Rotterdam-Zuid. Ook hij had hier wortels liggen, sentimenten. Zelfs wij waren er al tijdens de oprichtings-2-daagse van Springzaad in 2001 op bezoek geweest en Marianne herinnerde zich ook nog de opening een jaar eerder. We bleven wat treuzelen, het was niet makkelijk afscheid te nemen. Hoe krijg je zo’n plein weer nieuw leven ingeblazen??? En Gerrit lukte het, een beetje tegen de zin van de leidster in, kinderen naar buiten te lokken, inclusief slakkenhotel. En dan weet je het weer heel snel: door betrokken leidsters… De kinderen waren in ieder geval blij met onze aanwezigheid, lieten ons van alles zien, vertelden honderduit. Tot ze weer naar binnen gingen voor een film.

Vandaar was het maar een klein stukje fietsen naar het eerste project van ‘Creatief beheer’, een unieke beweging in Rotterdam, die zich sterk maakt voor autonome buurtprojecten van vaak tijdelijke aard, waarin buurtcohesie, natuur, tuinieren, kunst en cultuur een liefst evenwichtige rol mogen spelen. Op de Zinkerstraat keken we uitgebreid rond op een mooi, goed onderhouden terrein. Een eindje verderop was alweer het tweede spontane buurtproject met bloemenweides, moestuinen, zitplekken, een kas etc. en wel t.o. het zwembad Afrikaanderplein. Daar niet zover vandaan bevindt zich de zelfs buiten Rotterdam steeds bekender wordende OBS De Bloemhof in de gelijknamige wijk. Een heerlijke schoolmoestuin op kleine ruimte, gelegen haast onder het raam van de schoolkeuken en de judoruimte. Het gaat allemaal om een samenhangende filosofie, over energie, waar die vandaan komt, hoe we er zinnig gebruik van kunnen maken en hoe die zich verder door ons leven weeft. Kees Wischmann wist ons veel over de werkwijze van deze school te vertellen, een indrukwekkend verhaal. Op weg naar de volgende school, de Theresiaschool, fietsten we ook nog langs een tweede, kleinere tuin van De Bloemhof. De nabije Theresiaschool (+ kinderopvang KindeRcaroussel) aan de Strevelsweg bleek over een beschutte, flinke buitenruimte tussen de bebouwing, dus enigszins beschermd, te beschikken. Alles heel nieuw, grote rechte moestuinbakken, aardig veel struiken en bomen, geen kruidlaag (behalve spontane onkruiden), veel ruimte voor voetbal.

Onze volgende etappe, het Sint Montfortcollege, voortgezet onderwijs (nabij Ikazia-Ziekenhuis) vakantietijd en dus gesloten, heeft - volgens iedereen die het moet kunnen weten - een prachtige binnentuin (die we ook door het raam in de verte een beetje konden zien). We konden alvast een voorproefje nemen door in de voortuin van deze school te gaan kijken (open voor iedereen). Bijzondere plantbakken met wilde bloemenmengsels en robuuste sierplanten met rondom zitplekken voor de scholieren. Sfeervol en kleurrijk!

Vandaar nog eens even langs CBS De Akkers, we kenden nu de truc om binnen te komen, maar Gerrit riep luidkeels naar een vader met kind in de binnentuin en zo lukte het ook. Nog eens een rondje door de tuin en terwijl Gerrit iets te eten en te drinken voor later op De Enk organiseerde, fietsten wij nog uitgebreid door de wijken van Zuid, met Kees als een uitstekende gids voor wat betreft de bijzondere architectuur en de geschiedenis van deze buurten. Uiteindelijk arriveerden we tegen 17.30 uur op De Enk, die prachtige educatieve natuurtuin in Rotterdam-Zuid. Nog verfijnder, nog mooier dan de laatste keer. Wat een unieke plek voor iedereen die geïnteresseerd is op het raakvlak van tuinieren, natuur, kunst en cultuur! Rondkijken, Ilya kwam er ook weer aansluiten, gezellig een kleinigheid eten en drinken en nagenieten van weer een bijzondere, droge (totaal anders dan voorspeld!) dag. Samen met Ilya via de Maastunnel (altijd spannend) terug naar Rotterdam CS (ook boeiend om enkele dagen achtereen die stationsmetamorfose te zien!) en ons tijdelijk huis in Den Haag.



Lunch uit eigen tuin

Na een dagje werken in Enschede en op Texel onze derde dag op ontdekkingstour door Rotterdam. Vandaag hadden we een afspraak met Hendrikje Warmerdam en haar vriend Thijs op de educatieve tuinen aan de Clarissesingel (niet ver van metrostation Zuidplein). Aangezien we daar ruim een half uur te vroeg arriveerden reisden we spontaan een halte verder tot metrohalte Slinge, waar Buitenruimte voor Contact (Marleen van Tilburg, Hans Pijls c.s. http://www.buitenruimtevoorcontact.nl/projecten/avonturentuin-stellenbos-in-pendrecht-rotterdam/) samen met buurtbewoners de Avonturentuin Stellenbos in Pendrecht in een participatief proces realiseerden (v.a. 2005). Een mooie, sfeervolle plek naast de Zuiderpleinflat en de nieuwbouw van een Centrum voor Jeugd & Gezin. Heel nat op dit moment, met mooi reliëf en aardige aanplant, mozaïektegels langs de kruipbuis, de bekende speelaanleidingen, een vuurplek, een wilgen ingangspoort, maar ook veel zit- en picknickplekken voor volwassenen. Een uitnodigende groene plek in een vrij stenige omgeving (we waren waarschijnlijk te vroeg voor spelende kinderen en uitrustende ouders)!

Per metro een halte terug, fietsen op het station Zuidplein huren, en dan naar de Educatieve tuin Carnissesingel. Hier bevindt zich in een groene entourage een van de 15 nog overgebleven educatieve school(werk)tuinen van Rotterdam (er staan nog meer op de nominatie om te verdwijnen). Wachtend op Thijs en Hendrikje keken we alvast rond op het ruime terrein met klassieke moes- en siertuinen (ook voor senioren), maar ook een spannende bosrand voor educatieve activiteiten, kassen, stadslandbouw op kleine schaal e.d. Van een medewerker bij de ingang hoorden we het treurige verhaal dat deze tuin nog dit jaar gesloten zal worden (o.a. voor parkeerruimte aangrenzende scholen). Aan de thee met Hendrikje Warmerdam en haar vriend Thijs horen we een net iets optimistischer verhaal. Mocht het hen lukken via educatieve activiteiten en meer openheid naar de wijk toe de vml. schoolwerktuin om te toveren tot buurttuin annex stadslandbouw dan bestaat er wellicht nog een toekomst voor deze groene oase. Hendrikje heeft sinds kort haar studie Culturele Maatschappelijke Vorming afgerond; ze had afgelopen lente contact met ons opgenomen i.v.m. haar afstudeerproject “Groene schoolpleinen en sociale betrokkenheid in een wijk”. Stage liep ze o.a. bij Creatief Beheer, het dynamische, eigentijdse buurtgroenproject van Rini Biemans, Karin Keijzer en een groeiend aantal andere ‘eigenheimers’ ( zie ook http://www.rinibiemans.nl/). Thijs werkt daar free lance als wijktuinman en daarnaast enkele dagen met kleuters en groep 8 in het basisonderwijs. Graag laat hij ons het nieuwste project van Creatief Beheer in de Carnissewijk zien: tennisbanen die worden omgevormd tot buurttuin. Er staan nu al - naast een complex met nog functionerende tennisbanen - op enkele verlaten tennisbanen 32 verhoogde plantenbakken met groenten en kruiden, een geïmproviseerde schuilplek/bergruimte voor de bezoekers en een net opgebouwde bijzondere kas. En er is nog zoveel meer ruimte: voor beachvolleybal bv. (een bult zand ligt er al…), vertelt Thijs.

Na een lunch uit eigen tuin, waar Wendy Snijders, tot vorig jaar projectleider voor groene schoolpleinen in Rotterdam (toen werkzaam bij de dienst Sport en Recreatie) nog bij aanschoof, fietsten we vanwege Wendy nog een keer langs de tennisbanen en dan samen naar CBS De Sleutel in de Asterstraat (niet ver van de Bloemhofschool), een van de vergroende schoolpleinen in het kader van een Rotterdamse campagne. Tot nu toe een mislukking wat de groene kant - aanplant van vaste planten, struiken, bomen - betreft, die ons allen deed schrikken en vragen om verklaringen. Hendrikje vertelt hoe ze langdurig en intensief huis aan huis buurtbetrokkenheid probeerden te ontwikkelen d.m.v. geveltuintjes en ander buurtgroen, het schoolteam leek goede plannen te hebben, maar Thijs, die er namens Creatief Beheer veel aanlegtijd investeerde, had wel sterk het gevoel, dat veel planten in de achtertuinen van omwonenden beland zijn en ook dat het team weinig gemotiveerd was, om energie en extra tijd in de tuin, de ouders, de buurt te investeren.

Even een pauze in een nieuw café, RAAF (Rotterdam Art Adventure Food), met uitzicht op de Rijnhaven: koffie en gebak, bijpraten en bijkomen. Afscheid van Hendrikje en Thijs en dan verder met Wendy langs een volgende school, OBS De Globe in de Zwartewaalstraat (Tarwewijk). Een eenvoudig ovaal ontwerp, rondom wilgenvlechtwerk (ca. 0,80 m hoog), buitenom ruime bestrating, binnenin plantvakken achter een licht slingerende stenen inperking. Hier en daar nog beplantingsvakken zichtbaar (bv. vrouwenmantel, tijm, een flinke courgette), vaker overwoekerd door eenjarige onkruiden (vakantie…). Verder een zitcirkel onder een wilgentipi, een ronde zandbak tussen boomstammen, een open zitcirkel met vertellerstoel, ruime paden en speelruimte van boomschors, enkele traditionele speeltoestellen. Eenvoudige vergroening, nog iets te veel leunend op conventionele speeltoestellen en dito beplanting. Maar een avontuurlijkere, natuurrijkere aanpak kan elk moment ter hand genomen worden… Afsluitend fietsen we door het avonturenpark in het Zuiderpark. Ooit haast een dicht bos, sinds kort flink open gekapt, en gepolijst: het avonturenpark midden in het park straalt een en al upgrading uit: een fraai gevormde, natuurstenen glijbaan en klimrotsje, een natuurstenen waterspeelplaats met bedriegertjes, reuze roestvrij stalen glijbanen, dure houtconstructies, ruime heuvels met grasmatten, een nog ruimere zandspeelplaats. Hier is geen geld gespaard, de opwaardering van het stadsdeel voortvarend ter hand genomen. Conclusie: dure uitstraling, een prestigeproject, maar weinig elementen waar de kinderen echt iets kunnen veranderen, leren of experimenteren. Zeker geen natuurspeelplaats. En dan moest Wendy afscheid nemen, haar kinderen wachtten thuis…

Binnenste Buiten e.a. buurtsuccessen (21 juli)

Afspraak was 10 uur op de Schonebergerstraat, voor de poort van speeltuinvereniging Binnenste Buiten. Ook de vierde dag waren we al weer eerder dan verwacht op de afgesproken plek. Dus even op de hoek kijken bij een leuke, marktachtige binnenruimte, voorheen trammuseum, nu tijdelijk verkoopruimte voor lekkere kazen, koffie, thee, delicatessen, wijn, nootjes e.d. Even iets meegenomen voor onderweg en exact om 10 uur maakte Wendy de poort open van het groene speelterrein. Want dat hadden we al van buiten gezien: dit was geen speeltoestellenlandschap met schaamgroen of helemaal geen groen! Rondgeleid door Wendy, keken we vol verbazing en groeiende waardering naar de zeer geslaagde combinatie van spannend groen (hoge bomen, struiken, klimplanten, groene kruip-door-sluip-door- en -verstopplekken, fraaie, goedverzorgde en kleurrijke bloembakken), het gewenste reliëf, waterpomp, zand en modderspeelplek, spannende speeltoestellen, een peuterbad met mozaïekvloer (gelegd door vele kinderhanden), veel leuke zitplekken, zelfs een feesttent bij de ingang voor feesten en slechtweer momenten, een aardige binnenruimte met informatie, keuken, bijeenkomstruimte, wc’s, verkoop van koffie, thee, sap, ijs, snoep e.d. Wij feliciteerden Wendy als buurtvrijwilliger en huidige voorzitter met de zeer geslaagde, sfeervolle metamorfose van deze speeltuin. Ilya was intussen ook nog komen aanschuiven en samen fietsten we weer verder langs een nabij stukje spannend en kleurrijk groen voor een voormalige school, nu bewoond door blijkbaar creatieve en tuin- en natuurminnende mensen: ontroerend, spontaan, mooi! Hooidrift heet de buurt, aan de muren van het gebouw stond groot: Hooidrift – Bloemenfeest!

Vandaar naar twee nabije scholen die op ons lijstje stonden: de RK Nicolaasschool in de Korfmakersstraat 12 (dep. 5/6) en de Prinses Margrietschool aan de Spaanseweg. Wendy vertelde, staande voor het hoge hek van de Nicolaasschool, dat Gemeentewerken na een goede ontwerp- en voorbereidingsfase van de NME-ers van Sport en Recreatie voor de uitvoering zorgde. Er was een reële kans, het relatief kleine schoolplein te openen richting buurtplein voor de school en samen te voegen tot een veel groter buurt- en schoolplein (maar nu kijk je tegen een zeer kostbaar en hoog hekwerk aan, dat wel soms open kan); de inrichting is toch wel teleurstellend voor een school die vergroening als opdracht had: kunstgrasveldje, een dood wilgentunneltje, achteloos rondgeslingerde boomstammen, saaie speeltoestellen. Hier kan veel meer gebeuren!

Voor het schoolgebouw van de Prinses Margrietschool strekt zich een ruim terrein in richting van een drukke rondweg uit, met iets wat op een wadi lijkt en enkele betonnen stapstenen uit de oude gemeentedoos, 3 dure platanen die ergens vandaan werden overgeplant en nu een moeizame start hebben, ruime, saaie raaigrasvelden, bijbehorende bestrating en zitbanken op een terrein dat zich zou lenen voor zacht glooiend reliëf, een mooie waterloop, fraaie bestrating, creatieve zitgelegenheden (samen met kinderen!), een grotere variatie aan struiken en bomen en bv. ook verschillende kleurrijke bloemenweides (op de dijk achter de school, waar Creatief Beheer een kleurrijk mengsel heeft ingezaaid kun je zien hoe we ons dat voorstellen) en/of moes- en siertuinen enz. Ook hier geldt: er kan nog veel verbeterd worden!

Wendy moest even tussendoor naar huis, dus Ilya en wij fietsten door richting Proefpark De Punt - even in een andere sfeer komen… Tussendoor fietsten we nog naar een voormalige spoordijk met uitzicht op de 3 kantoortorens van het Marconiplein: mooi ingezaaide wilde bloemenmengsels en spontane spoorbermflora. Een plek om even te lunchen! En voor Ilya een plek om wilde plantensoorten te inventariseren. Even was er daarna paniek: we dachten dat een veldje voor het Proefpark - kaal en een hondenuitlaatplek - de gezochte plek was, want het is tenslotte allemaal tijdelijk… Even een stuk verder fietsend, ons al neerleggend bij al het vergankelijke, zie daar, 100 m verderop: het proefpark De Punt in volle glorie!! We bleven er uitgebreid rondwandelen, fotograferen, praatten met een Turkse dame uit Kayseri, opademen!

Wendy troffen we weer op onze volgende pleisterplek, natuurspeeltuin De Speeldernis: een plek die we al vanaf de voorgeschiedenis als Botte Spijker kennen, regelmatig in al die jaren bezochten en al die tijd ook hoog waardeerden. Het was ook vandaag, een gewone zaterdagmiddag, hier weer drukker dan waar ook daarvoor, ontspannen, veel spelende kinderen en rustzoekende moeders en vaders. Ian Mostert was met vakantie, die hadden we graag ontmoet, en ja, De Speeldernis zonder Sigrun, het is even wennen… En de plek: je kunt mopperen over het dichtgroeien van bepaalde delen, de noodzaak voor iets meer lichte, zonnige plekken te zorgen, je zorgen maken om de toekomst, de arbeidsplaatsen van dit succesproject etc. Maar het blijft een ontzettend inspirerende plek voor duizenden Rotterdammers en heel veel mensen die zochten en zoeken naar beelden en inspiratie van buiten de stad. Een prachtig voorbeeld van: zo kan het ook! Al veel gezien, regelmatig uitgerust, maar er bleek nog tijd voor twee andere plekken: dichtbij een van de meest drukke verkeerspunten van Nederland, het Kleinpolderplein, bleek ook dankzij een autonoom burgerinitiatief buurt- en speelnatuur te zijn ontstaan. Klein Poldertje - en zo voelde het ook. Een relatief ruig terrein met spannende paden, hoge bomen rondom, heuvels, boomstammen om te klauteren en klimmen, robuuste bloeiende planten, een picknickbank waar een vader zijn dochtertje uit een kinderboek voorlas, een buurvrouw die Ilya het nodige over haar betrokkenheid en het buurtbeheer vertelde. En het verkeer, dat raasde voort… (maar eigenlijk merkte je daar ter plekke minder van dan je zou verwachten). Langs de achterkant van Blijdorp fietsten we dan afsluitend richting binnenstad en daar vandaan naar de Kruiskade/hoek Josephstraat, hartje Het Oude Westen. Al een kleurrijke, multiculturele wijk toen het begrip nog niet bestond. Via het bejaardenhuis - een afspiegeling van de wijk, dus kleurrijker en leuker dan veel andere plekken voor oudere mensen - mochten we, dankzij Wendy’s charme en de vrolijke Surinaamse dames achter de balie, in de binnentuin gaan kijken die het bejaardenhuis van Humanitas en de RK Augustinusschool met elkaar delen (de school aan de Josephstraat was dicht, vakantie). Een geslaagd project van Buitenruimte voor Contact (Marleen en Hans, zie boven) met een unieke combinatie van gebruikers: vooraan dus een vijver met roze flamingo, een volière met kleine halsbandparkieten, grootbloemige struiken en vaste planten, verderop een groen schoolplein met een grasheuveltje, vaste planten, struiken, bomen, fruitbomen, een houten waterpunt op een stenen heuvel, een mooie kruiptunnel, een wilgentunnel… de directe overgang is nog erg kaal en het nachtverblijf van de vogels annex bergruimte staat wel erg prominent in het zicht, maar misschien is dat nog allemaal in ontwikkeling.



17.15 uur, weer een vrij lange dag, Wendy’s thuisfront riep weer om hulp, Ilya en wij hadden nog zin en tijd voor een afrondend drankje en gezamenlijk etentje (een soort Turkse tapa’s) op een terras in de Witte de Withstraat, hartje Rotterdam. Een mooie, ontspannen manier van afsluiting.

En er komt nog een vervolgdag, maar waarschijnlijk hebben we er nog twee nodig: 21 (en 22) augustus fietsen we met Wendy en andere Rotterdammers nog langs groene schoolpleinen die we hoogstens van buiten het hek hebben kunnen zien, en dan waarschijnlijk ook met spelende en lerende kinderen ‘in het wild’!

Deel met je vrienden:


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina