Scène 2 De Zakkenleggers



Dovnload 27.62 Kb.
Datum20.05.2018
Grootte27.62 Kb.

Scène 2 De Zakkenleggers (Raashuizen)
Personen in de scène:


  • Hangoudere 1 + 2

  • Hangoudere A + B

  • Burgemeester Mercedes Daf

  • Reporter

  • Zandzakkenleggers

  • Tinus



(De hangouderen zitten er nog om af en toe commentaar te leveren)
Hangoudere 1: Het water begint al weer behoorlijk te stijgen.
Hangoudere 2: Tja, zo is de Raas; die rijst en daalt, die geeft en neemt.
Hangoudere 1: Ja, en straks gaat die vooral nemen als er niets gebeurt.
Hangoudere 2: Kijk daar heb je de burgemeester. Hé, burgemeester wordt het niet weer eens tijd voor wat zekerheid?
Mercedes Daf: Ja, nog even een bumpertje kleven en dan rijdt die weer even zeker als vanouds. Zeker weten!
Hangoudere 2: We hebben het nu even niet over de auto van u maar over eigen verantwoordelijkheid als bestuurder.
Mercedes Daf: Maar ik rijd toch zelf!
Hangouderen: Ja deuhhh!!! De Raas...!
Reporter komt op met de fotograaf.

De reporter wil graag een foto van de peilpaal.
Reporter: (opgewonden) Het waterpeil is alweer gestegen. Het hoogste punt van de afgelopen jaren. Als dit maar goed gaat.

Maak er snel een foto van. Dit moet op de voorpagina.



Fotograaf maakt een foto van de hangouderen. Deze gaan mooi voor hem

poseren. De reporter merkt dit.
Reporter: Zij niet oen. De peilpaal; daar gaat het om.
De fotograaf maakt er een foto van.

Ze gaan allebei weer af.
De burgemeester komt op en groet de hangouderen
Mercedes Daf: Goedemiddag heren!
Hangouderen: We krijgen natte voeten.
Burgemeester snapt het nog niet
Hangouderen: Lekker vulle, lekker legge...
Burgemeester snapt het nog niet
Hangouderen: Bellen! (Vervolgens gaan ze staan en zeggen op een soort van melodierijm een telefoonnummer. Zelf met de kinderen een telefoonnummer verzinnen )
De burgemeester heeft het nu pas in de gaten en pakt snel zijn telefoon.

Ook aan de andere kant van de rivier gaat nu het licht aan en staat de andere

burgemeester te bellen.
Burgemeesters: (bellend) Zandzakken voor de deur eh ik bedoel voor de Raas.
Terwijl de burgemeesters nog aan het praten zijn komen de zandzakkenleggers

al op en beginnen te vullen en te leggen en zingen ze hun lied.

Lied: “Ik wil legge!”
Gezongen door de zakkenleggers.


Het lied wordt door alle zandzakleggers gezongen en de beide burgemeesters

van de dorpen staan op het podium handtekening te zetten. Beide dorpen

zijn tijdens het lied verlicht.

Na lied gaat het licht in het rechterdorp (Huizen aan de Raas) uit. Ook de hangouderen in Huizen aan de Raas gaan af.
In Raashuizen is de verslaggever ter plaatse en stapt op de burgemeester af die net zijn allerlaatste handtekening wil zetten.
Reporter: En vertelt u nu eens precies hoe het ook al weer zit met dat water en die veel te lage dijk.
Mercedes Daf: Ogenblikje nog 1 handtekening… Zo dat was de laatste.
Zandzaklegger 1: Zo jongens het heeft weer even geduurd maar daar gaat ie dan.
Zandzaklegger 2: De laatste voor vandaag.
Zandzakkenleggers gaan weer af in beide dorpen.
Reporter: Heb je dat; heb je dat shot.
Fotograaf: Heb ik dat snot? Ik ben niet verkouden, hoor. Ik voel wel een porretje. Wacht ik zal mijn zakdoek pakken en deze er even uithalen.
Reporter: (Hoort hem niet) En Burgermeester hoe kan het toch dat de dijk elk jaar weer opnieuw versterkt moet worden met al die zandzakken? Dat moet toch echt wel anders kunnen volgens mij.
Mercedes Daf: Dat kan ongetwijfeld. Maar weet u wat me dat wel niet voor een tijd gaat kosten.
Reporter: Wat gaat veel tijd kosten?
Mercedes Daf: Een nieuwe dijk aanvragen meneer. Dat kost jaren. En ook nog eens heel veel bureauwerk. Papierwerk meneer en laat ik daar nou net een hekel aan hebben.
Reporter: Maar daarnet deed u toch niets anders. Handtekening na handtekening. Voor elke zak een handtekening vragen dat is toch te gek mevrouw.
Mercedes Daf: Ja maar dat is ook het enige leuke aan het papierwerk van dit vak. Handtekeningen zetten. Hoor ik u soms ook om een handtekening vragen. Ik zet hem graag hoor.
Reporter: Nou nee hoor. Voor mij geen handtekening. Maar die zandzakleggers; komen die hier elk jaar weer?
Mercedes Daf: Een stuk goedkoper en geen papierwerk. Eén telefoontje en ze komen. Ze weten precies wat ze moeten doen.
Reporter: Ik zag ze aan de overkant ook al hetzelfde doen.
Mercedes Daf: Over hun meneer, wil ik het niet hebben. Dat daar meneer, dat zijn geen besten. (wijst naar de overkant)
Reporter: Oh mensen, ik ruik sensatie (zegt dit tegen het publiek)

(De burgemeester provocerend) Ik vond ze anders heel aardig in Huizen aan de Raas. (met de bloknoot in de aanslag)
Mercedes Daf: (Streng) Dan waren ze zeker ziek. Of ze hadden u voor de gek of ze speelden toneel... of nog erger: een musical. Die mensen daar in Huizen aan de Raas komen elke dag naar ons mooi Raashuizen om brood te halen. Ze hebben er niet eens een Bakker. Nou vraag ik u, een dorp zonder bakker daar wilt u toch niet wonen meneer? Ook komen ze naar ons voor auto-onderdelen. U raadt het al; ook een garage hebben ze niet. Nou vraag ik u een dorp zonder garage daar wilt u toch niet wonen meneer?
Reporter: Toch waren ze erg gezellig. (zegt dit heel overdreven)
Mercedes Daf: Goedemiddag. Ik ga maar weer. (is gepikeerd)
Reporter: Besturen zeker.
Mercedes Daf: U heeft het over sturen? Lekker sturen in mijn een van mijn vele oldtimers? Dat zal ik straks zeer zeker nog gaan doen, (denkt dat de reporter over auto’s begint en dit komt haar humeur ten goede) maar eerst moet ik de stuurinrichting weer gebruiksklaar maken. Het zit namelijk zo dat die keerkoppeling van mijn ouwe Daf wat scheef is geraakt. Komt u anders maar even mee dan geef ik u gelijk een rondleiding door mijn werkplaats. Ik heb namelijk nog een… (al pratend over auto’s gaan ze af)
Tijdens het gesprek tussen de reporter en de burgemeester is de fotograaf steeds bezig met zijn zakdoek en zijn neus om het porretje eruit te halen. Uiteindelijk vindt hij het porretje in zijn zakdoek terug en is erg blij.
Fotograaf: Ik heb hem! (toont hem trots. Hij merkt dat de reporter weg is en rent met het porretje in zijn hand richting de reporter en gaat af.) Evt. doet ie net alsof hij het porretje op eet (stiekem net alsof niemand het ziet)


De Raas scène 2 - ALPEKROT



Deel met je vrienden:


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina