Paracetamol Richtlijnen



Dovnload 100.38 Kb.
Datum23.12.2017
Grootte100.38 Kb.

Paracetamol - Richtlijnen



Invented name of the medicinal product:

Alle geneesmiddelen op basis van paracetamol (uitgezonderd parenterale toediening)


INN (or common name) of the active substance(s):

paracetamol

Pharmaco-therapeutic group
(ATC Code):


N02BE01

Indication(s)

Symptomatische behandeling van pijn en koorts




Context


  • Deze “Richtlijnen” voor paracetamol werd opgesteld op basis van beschikbare wetenschappelijke literatuur, Europese aanbevelingen alsook recent gefinaliseerde Europese vergunningaanvragen voor paracetamol en dient als referentie gebruikt te worden bij nazicht van de productinformatie van geneesmiddelen op basis van paracetamol, voor oraal / rectaal gebruik.

  • Vergunninghouders worden eraan herinnerd dat de productinformatie dient aangepast te worden aan de actuele wetenschappelijke kennis, met inbegrip van de conclusies van beoordelingen en aanbevelingen, gepubliceerd op het Europese webportaal (Wet van 25 maart 1964 op de geneesmiddelen, artikel 6 § 1 quater).

  • De veiligheidsinformatie, vermeld in rubriek 4.2 tot 4.9 van deze richtlijnen, wordt beschouwd als een minimum en dient opgenomen te worden in de samenvatting van de productkenmerken (SKP) en / of bijsluiter van alle betrokken geneesmiddelen.

  • De “Richtlijnen” houdt rekening met volgende Europese aanbevelingen over paracetamol:

  • De aanbevelingen van de PhVWP betreffende het gebruik van paracetamol bij ernstige leverinsufficiëntie en ernstige hemolytische anemie / G6PD deficiëntie (Doc. Ref.: CMDh/PhWP/032/2011, september 2011, in bijlage).

Op basis van de beschikbare wetenschappelijke literatuur, concludeerde de PhVWP dat er onvoldoende evidentie was om een contra-indicatie te ondersteunen, en formuleerde aanbevelingen voor rubriek 4.2 en 4.4 van de SmPC.



  • PRAC aanbeveling voor het signaal ‘Paracetamol - Drug-induced Stevens-Johnson syndrome (SJS), toxic epidermal necrolysis (TEN), and acute generalised exanthematous pustulosis (AGEP)’ (Doc. Ref.: EMA/PRAC/65788/2014, 24 februari 2014, in bijlage).




Richtlijnen

Paracetamol (orale en rectale toediening)

Samenvatting van de productkenmerken

4.2 Dosering en wijze van toediening



  • Paracetamol 1000 mg (niet deelbaar): “Deze presentatie is bestemd voor gebruik bij volwassenen en adolescenten van 16 jaar en ouder (lichaamsgewicht > 50 kg).”

  • Paracetamol 500 mg (niet deelbaar): “Deze presentatie is bestemd voor gebruik bij volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder.”>

De duur van de behandeling dient zo kort mogelijk te zijn en gelimiteerd tot de periode waarin de symptomen aanwezig zijn.


Dosering
Kinderen en adolescenten (lichaamsgewicht < 50 kg) [2,5]

De gebruikelijke dosisa is 15 mg / kg per keer, tot maximaal 4 maal per dag.

Het toedieningsinterval dient tenminste 4 uur te bedragen. De maximale doses zijn 15 mg /kg per inname en 60 mg / kg / dag.
<Specifieke aanbevelingen dienen toegevoegd te worden voor elke doseringsvorm / sterkte, bij voorkeur uitgedrukt per leeftijdscategorie en lichaamsgewicht.

Voor vloeibare orale vormen (oplossingen, suspensies, siroop, ..), wordt een pipet aanbevolen met een onderverdeling die nauwkeurig genoeg is, om de juiste dosis in functie van het lichaamsgewicht te kunnen toedienen.
Volgende tabel uit “Nelson textbook of pediatrics” kan gebruikt worden om de doses te verifiëren:



Leeftijd

Lichaamsgewicht

0-3 maand

3-6 kg

3-6 maand

6-8 kg

6-12 maand

8-10 kg

12-24 maand

10-13 kg

2-4 jaar

13-17 kg

4-7 jaar

17-23 kg

7-9 jaar

23-28 kg

9-12 jaar

28-40 kg

12 – 15 jaar

41-50 kg

>
.



Adolescenten en volwassenen (lichaamsgewicht > 50 kg) [1,5]

De gebruikelijke dosis is 500 mg à 1 g per keer, zo nodig respectievelijk elke 4 of 6 uur te herhalen, tot 3 g per dag. In geval van meer intense pijn of koorts, kan de dagdosis worden verhoogd tot 4 g per dag.


Het toedieningsinterval dient ten minste 4 uur te bedragen. De maximale doses zijn 1 g per keer en 4 g per dag.
Voor volwassenen die minder dan 50 kg wegen, is de maximale dagdosis 60 mg / kg / dag [3].
Verminderde leverfunctie, chronisch alcoholgebruik [2,3]

Bij patiënten met een verminderde leverfunctie, moet de dosis worden verminderd of het doseringsinterval verlengd.


De dagelijkse dosis mag niet hoger zijn dan 2 g in de volgende situaties:

  • Leverinsufficiëntie

  • Syndroom van Gilbert (familiale niet-hemolytische geelzucht)

  • Chronisch alcoholgebruik


Nierinsufficiëntie [2]

In geval van matige en ernstige nierinsufficiëntie moet de dosis verminderd worden:




Glomerulaire filtratie

Dosis

10 – 50 mL/min

500 mg elke 6 uur

< 10 mL/min

500 mg elke 8 uur




X is niet geschikt voor patiënten met lever- en nierinsufficiëntie, als een vermindering van de dosis nodig is. Andere meer geschikte farmaceutische vormen / sterktes dienen gebruikt te worden. >
Ouderen

Op basis van farmacokinetische gegevens is geen dosisaanpassing nodig. Men moet echter rekening houden met het feit dat nier- en / of leverinsufficiëntie vaker voorkomen bij ouderen.


4.3 Contra-indicaties

  • Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de hulpstoffen


< Ernstige leverinsufficiëntie en ernstige hemolytische anemie / G6PD deficiëntie zijn geen contra-indicaties: de PhVWP heeft besloten dat er onvoldoende evidentie is, om een contra-indicatie te ondersteunen bij ernstige leverinsufficiëntie, ernstige hemolytische anemie / G6PD deficiëntie bij gebruik van therapeutische doses, en zij houdt ook rekening met de veiligheid van alternatieven voor paracetamol in deze populaties. De PhVWP formuleerde aanbevelingen voor rubriek 4.2 en 4.4 van de SmPC: een aangepaste dosering en duidelijke waarschuwingen over de potentiële risico's bij deze patiënten zijn meer geschikt en weerspiegelen de bestaande evidentie [2].>
4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik

  • Langdurig of veelvuldig gebruik wordt afgeraden. Langdurig gebruik, behalve onder medisch toezicht, kan schadelijk zijn [2].

  • De maximale dosis mag in geen geval overschreden worden. Om het risico van een overdosis te vermijden, mogen geen andere paracetamol-bevattende producten gelijktijdig ingenomen worden[2].

  • Het in eenmaal innemen van meerdere dagdoses kan de lever zeer ernstig beschadigen; bewusteloosheid treedt daarbij niet altijd op. Toch dient onmiddellijk medische hulp te worden ingeroepen, omwille van het risico van irreversibele leverschade (zie rubriek 4.9) [2].

  • Voorzichtigheid is geboden bij aanwezigheid van volgende risicofactoren, die de drempel voor levertoxiciteit mogelijk verlagen: leverinsufficiëntie (waaronder het syndroom van Gilbert), acute hepatitis, nierinsufficiëntie, chronisch alcoholgebruik en zeer magere volwassenen (<50 kg). De dosering dient in deze gevallen aangepast te worden (zie rubriek 4.2) [2,3].

  • Gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die de leverfunctie beïnvloeden, dehydratie en chronische ondervoeding (lage reserves van hepatisch glutathion) zijn eveneens risicofactoren voor het optreden van hepatotoxiciteit en kunnen de drempel voor levertoxiciteit mogelijk verlagen [,2,3]. De maximale dagdosis mag bij deze patiënten zeker niet overschreden worden.

  • Bij kinderen en adolescenten die behandeld worden met 60 mg / kg paracetamol per dag, is de combinatie met een ander koortswerend middel niet gerechtvaardigd, behalve in het geval van ineffectiviteit [2].

  • Voorzichtigheid is geboden bij toediening van paracetamol aan patiënten met glucose-6-fosfaat dehydrogenase deficiëntie en haemolytische anemie [2].

  • Bij hoge koorts, of tekenen van secundaire infectie of voortduren van de klachten, dient een arts geraadpleegd te worden [2].




  • < De guideline “Excipients in the label and package leaflet of medicinal products for human use” dient toegepast te worden.>



4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie
Paracetamol wordt uitgebreid gemetaboliseerd in de lever. Sommige metabolieten van paracetamol zijn hepatotoxisch, en daarom kan gelijktijdige toediening met krachtige enzyminductoren (rifampicine, bepaalde anticonvulsiva, enz.) leiden tot hepatotoxische reacties, vooral bij gebruik van hoge doses paracetamol[7].


  • Colestyramine: Colestyramine kan de absorptie van paracetamol verminderen. Als gelijktijdige toediening van paracetamol en colestyramine noodzakelijk is, dan moet paracetamol minstens 1 uur voor of 4 uren na de toediening van colestyramine worden ingenomen [2,4].




  • Enzyminductoren en alcohol: Het risico van hepatotoxiciteit is mogelijk verhoogd bij gebruik van enzyminductoren zoals barbituraten, carbamazepine, fenytoïne, primidone, isoniazide, rifampicine en alcohol [1,2,4]. De maximale dagdosis mag bij deze patiënten zeker niet overschreden worden (zie rubriek 4.2, 4.4 en 4.9).




  • Probenicide: probenicide kan de klaring van paracetamol quasi halveren, door remming van de conjugatie met glucuronzuur. Een verlaging van de dosis paracetamol dient te worden overwogen bij gelijktijdige behandeling met probenicide [1,2,4].




  • Zidovudine: gelijktijdige toediening van paracetamol en zidovudine kan leiden tot neutropenie en hepatotoxiciteit. Het chronisch / veelvuldig gebruik van paracetamol bij patiënten die met zidovudine worden behandeld, dient te worden vermeden. Indien chronisch gebruik van paracetamol en zidovudine noodzakelijk is, dienen witte bloedcellen en leverfunctie te worden gecontroleerd, in het bijzonder bij ondervoede patiënten [1,2,4].




  • Vitamine K-antagonisten: Versterking van het effect van vitamine K-antagonisten kan optreden, vooral bij regelmatige inname van hoge doses paracetamol. In dit geval is een regelmatige controle van de International Normalised Ratio (INR) aanbevolen [1].




  • Lamotrigine: afname van de biologische beschikbaarheid van lamotrigine, met een mogelijke vermindering van het therapeutische effect, als gevolg van mogelijke inductie van het metabolisme in de lever [1,2,4].




  • Metoclopramide en domperidon[1,2,4]: versnelde resorptie van paracetamol in de dunne darm als gevolg van de versnelde maaglediging.




  • Interactie met diagnostische testen: De toediening van paracetamol kan interfereren met de bepaling van het urinezuurgehalte in het bloed door de fosforwolfraamzuurmethode en de bepaling van de bloedglucose door de glucoseoxidase-peroxidasemethode [2].




  • Hormonale anticonceptiva / oestrogenen[7]: vermindering van de paracetamol plasmaspiegel met mogelijk verminderde effectiviteit, als gevolg van inductie van het metabolisme.>




  • Chlooramfenicol[4,7]: mogelijke versterking van de toxiciteit van chlooramfenicol, door remming van levermetabolisme.


4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding

Zwangerschap

Een grote hoeveelheid gegevens over zwangere vrouwen (meer dan 1000 blootgestelde zwangerschappen) wijzen niet op misvorming of foetale / neonatale toxiciteit. {Fantasienaam} kan worden gebruikt tijdens de zwangerschap indien klinisch noodzakelijk.


Borstvoeding

Paracetamol en zijn metabolieten wordt uitgescheiden in de moedermelk, maar bij therapeutische doses van {Fantasienaam} worden geen effecten verwacht bij kinderen die borstvoeding krijgen. {Fantasienaam} kan gebruikt worden tijdens het geven van borstvoeding.


Vruchtbaarheid

Er zijn geen adequate klinische gegevens beschikbaar over mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid.


4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen[2]

Paracetamol heeft geen invloed op de rijvaardigheid en het gebruik van machines.


4.8 Bijwerkingen [1,2]
De bijwerkingen zijn weergegeven per orgaanklasse en volgens frequentie van optreden.

De volgende conventie werd gebruikt voor de classificatie van bijwerkingen per frequentie:

Zeer vaak (>1/10); vaak (>1/100, <1/10), soms (>1/1.000, <1/100), zelden (>1/10.000, <1/1.000), zeer zelden (<1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).


Systeem/orgaanklassen

zelden (>1/10.000, <1/1.000)

zeer zelden (<1/10.000)

Frequentie niet gekend

Bloed- en lymfestelsel-aandoeningen




Thrombocytopenie1,2, leukopenie1,2, pancytopenie1,2, neutropenie1,2

hemolytische anemie8,2, agranulocytose1,2



anemie8,2

Immuunsysteem-aandoeningen

allergische reacties1,2,

allergische reacties die stopzetten van de behandeling vereisen

anafylactische shock1,2

Zenuwstelsel-aandoeningen

hoofdpijn8,2,







Maagdarmstelsel-aandoeningen

buikpijn8,2, diarree8,2, nausea8,2, braken8,2, constipatie8,2







Lever- en galaandoeningen

gestoorde leverfunctie8,2, leverfalen8,2, levernecrose8,2, icterus8,2

hepatotoxiciteit8,2

hepatitis8,2

Huid- en onderhuidaandoeningen

pruritus8,2, rash1,2, zweten1,2, angio-oedeem1,2, urticaria1,2

Zeer zeldzame gevallen van ernstige huidreacties werden gemeld10




Nier- en urineweg-aandoeningen




steriele pyurie (troebele urine) 2



nefropathieën (interstitiële nefritis, tubulaire

necrose) na langdurig

gebruik van hoge doses9


Algemene aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen


duizeligheid8,2, malaise9,







Letsels, intoxicaties en verrichtings-complicaties

overdosis en intoxicatie








Melding van vermoedelijke bijwerkingen

Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico’s van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem:

Federaal agentschap voor geneesmiddelen en gezondheidsproducten

Afdeling Vigilantie

EUROSTATION II

Victor Hortaplein, 40/ 40

B-1060 Brussel

Website: www.fagg.be

e-mail: adversedrugreactions@fagg-afmps.be
4.9 Overdosering [1,2,3,5]

Bij overdosering is er een risico van ernstige levertoxiciteit, in het bijzonder bij ouderen, jonge kinderen, lever- of nierinsufficiëntie, chronisch alcoholgebruik, chronische ondervoeding, bij gebruik van enzyminducerende middelen en bij zeer magere volwassenen (<50 kg).


[7] >
De levertoxiciteit treedt dikwijls pas 24 tot 48 uur na de inname op. Overdosering kan fataal zijn. In geval van overdosering moet onmiddellijk een arts worden geraadpleegd, zelfs als er geen symptomen zijn.
Symptomen:

Misselijkheid, braken, anorexie, bleekheid, buikpijn treedt gewoonlijk op binnen de eerste 24 uur.


Een sterke overdosering (vanaf 10 g bij volwassenen en 150 mg/kg bij kinderen) veroorzaakt ernstige levertoxiciteit, met hepatische cytolyse, resulterend in hepatocellulaire insufficiëntie, metabole acidose en encefalopathie, welke kunnen leiden tot coma en dood. Tegelijkertijd zijn verhoogde spiegels van hepatische transaminasen (AST, ALT), lactaatdehydrogenase en bilirubine vastgesteld, in combinatie met een verlengde protrombinetijd (12 tot 48 uur na toediening).
De drempel voor levertoxiciteit kan verlaagd zijn bij aanwezigheid van hoger genoemde risicofactoren.
Spoedprocedure

  • onmiddellijke hospitalisatie

  • bloedafname, om de initiële paracetamol plasmaconcentratie te bepalen

  • toedienen van het antidotum N-acetylcysteïne, intraveneus of oraal, indien mogelijk binnen de 8 uren na inname

  • toedienen van actieve kool, indien binnen het uur na de inname

  • symptomatische behandeling.



Bijsluiter

Cfr. SKP


Toevoegen:

  • Een arts dient geraadpleegd te worden, indien de pijn of koorts langer dan 3 dagen aanhoudt (Hoe gebruikt u dit middel?).

  • Alcohol dient niet te worden gebruikt tijdens de behandeling met paracetamol (Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit middel?)


Referenties

  1. MARTINDALE - The Complete Drug Reference (last access 17 Jan 2013)

  2. “Paracetamol use at therapeutic doses in severe hepatic impairment or severe haemolytic anaemia - Summary of Assessment Outcome agreed by PhVWP in July 2011” Doc. Ref.: CMDh/PhWP/032/2011 dd. September 2011 [Available from: http://www.hma.eu/222.html]

Public Assessment Report (UK/H/1253/1/DC) for Paracetamol Accord 500 mg Effervescent tablets [Available from: http://www.mhra.gov.uk/home/groups/par/documents/websiteresources/con065551.pdf]

  1. Claridge LC, Eksteen B, Smith A, Shah T, Holt AP. Acute liver failure after administration of paracetamol at the maximum recommended daily dose in adults. BMJ. 2010 Dec 2;341

  2. "Stockley's Drug Interactions." Ed. Baxter K London, UK: Pharmaceutical Press, 2008.

  3. Gecommentarieerd Geneesmiddelenrepertorium 2013 [Available from : http://www.bcfi.be/, last access 17 Jan 2013]

  4. Kristensen, D. M. et al. Intrauterine exposure to mild analgesics is a risk factor for development of male reproductive disorders in human and rat. Hum. Reprod. 26, 235–244 (2011)

  5. Final SmPC for paracetamol Basi (PT-H-618-01-DC)

  6. Micromedex 2.0 online drug reference (last access 17 Jan 2013)

  7. Farmacotherapeutisch Kompas [Available from: http://www.fk.cvz.nl/, last access 17 Jan 2013]

  8. PRAC aanbeveling voor het signaal ‘Paracetamol - Drug-induced Stevens-Johnson syndrome (SJS), toxic epidermal necrolysis (TEN), and acute generalised exanthematous pustulosis (AGEP)’ (Doc. Ref.: EMA/PRAC/65788/2014, 24 februari 2014) [Available from: http://www.ema.europa.eu/ema/index.jsp?curl=pages/regulation/document_listing/document_listing_000375.jsp&mid=WC0b01ac0580727d1c]


a In MRP/DCP werd het volgende al goedgekeurd: “The recommended daily dose of paracetamol is 60 mg/kg/day which is divided into 4 or 6 administrations daily, i.e. 15 mg/kg every 6 hours or 10 mg/kg every 4 hours.” Bijgevolg is een gebruikelijke dosis van “10 mg/kg per keer, tot 6 maal per dag” ook aanvaardbaar.



Deel met je vrienden:


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina