Moeders kunnen nooit bijtanken



Dovnload 5.68 Kb.
Datum25.06.2018
Grootte5.68 Kb.

Moeders kunnen moeilijk bijtanken
Een vader komt met een vervelend gevoel zijn bed uit. Hij waggelt wat door het huis. Hij heeft geen aandacht voor vrouw en kinderen. Hij doet een mislukte poging om te ontbijten. Hij zegt dat hij hoofdpijn heeft en vannacht ook geen oog heeft dichtgedaan. Hij hakt een knoop door, loopt naar de telefoon en meldt zich ziek bij de baas. En dan? Hij duikt zijn bed weer in voor onbepaalde tijd. Dat kan een halve dag gaan duren. Het kan ook twee dagen gaan duren. Het gezin kan dat wel hebben, want dat draait toch wel door, terwijl vader herstelt van de griep.

Een moeder komt met een vervelend gevoel haar bed uit. Ze waggelt van de ene kinderslaapkamer naar de andere om iedereen te wekken. Ze kleedt haar jongste en op één na jongste aan. De dekt de tafel. Ze schenkt de thee in. Eten en drinken smaken haar niet. Ze zegt dat ze hoofdpijn heeft en vannacht niet heeft geslapen. Haar man vindt dat vervelend voor haar en vraagt even stilte om de maaltijd voor zichzelf te beëindigen. Hij wil om acht uur in de auto zitten. Met ‘sterkte vandaag!’, vertrekt hij. Moeder brengt haar op één na jongste naar school, rillend van de kou. Met de kleinste zit ze om kwart voor negen naar de zooi in huis te kijken. De boodschappen moeten nog gedaan worden. Om half twaalf moet ze pannenkoeken op school brengen voor een jarige juf. Ze zucht. Het liefst zou ze haar bed induiken. Dat lukt niet vanwege alles wat moet gebeuren én vanwege de kinderen, de ene thuis en de anderen die straks weer thuiskomen.


Dit is ongeveer het verschil, ’s morgens vroeg, als een vader of een moeder met een griepgevoel uit bed komen. Pa duikt zijn bed weer in als hij ziek is. Ma moet gewoon doorgaan, als ze ziek is. Zoals ik het nu beschrijf, gaat het over een traditioneel gezin. In echter vrijwel elk gezin is de moeder de spil en de vader een belangrijk lid van het gezin maar niet echt de persoon om wie alles draait. De meeste gezinnen functioneren prima met moeder in het centrum. Er moet echter wel een prijs voor betaald worden. Het gezin eist moeder voor zich op, of ze nu uitgerust is of niet. Het maakt niet uit of ze een baan buitenshuis heeft. Als een moeder al ziek durft te zijn en in bed gaat liggen, wordt ze voortdurend gestoord. Echt uitzieken kan ze ook niet, want er blijft te veel van haar werk liggen. Een man kan de boel de boel laten en zichzelf te tijd geven om beter te worden. Ik praat over zijn positie in het gezin. (Sommige mannen kunnen ook niet ‘lekker’ even ziek zijn vanwege hun eigen bedrijf dat moet doordraaien. Als ZZP-er lopen ze ook zo lang mogelijk door, ook als ze zich niet goed voelen. Dat is een ander verhaal.)
Veel moeders genieten van hun positie in het gezin. Sommigen vinden het zwaar, vooral als ze moe of niet gezond zijn. Ze kunnen maar niet bijtanken. Daarover kunnen ze klagen. Daaraan kunnen ze echter ook iets doen. Dat is wat sommige moeders vergeten. Ze kunnen namelijk keuzes maken. Dat gaat niet altijd. Dikwijls toch wel. Een moeder kan afspreken dat ze af en toe een dagje uit gaat met vriendinnen, om er even uit te zijn. Ze kan regelen dat haar jongste kind twee morgens naar de peuterspeelzaal gaat. Ze kan nee zeggen tegen het pannenkoekenbakken voor de juf. Ze kan, als ze hoofdpijn heeft, vragen of haar kind dat nog thuis is een middag naar haar zus kan gaan. Ze kan als ze slecht geslapen heeft, haar man een half uur eerder wakker maken en hem vragen de kleintjes aan te kleden en met hen te ontbijten, terwijl zij nog even blijft liggen. Ze kan, als ze griep heeft, de strijk laten liggen voor haar man. Er valt, juist op het alledaagse niveau voldoende te kiezen voor een moeder om voor zichzelf ademruimte te scheppen. Ze voorkomt daarmee dat ze in een moeder-slachtofferrol valt. In zo’n rol voel je je soms heldhaftig, soms zielig, soms boos, maar niet echt gelukkig.

Deel met je vrienden:


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina