Jeugdculturen van 1950 tot nu



Dovnload 2.43 Mb.
Pagina1/17
Datum06.06.2018
Grootte2.43 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17

Jeugdculturen van 1950 tot nu

Inhoudsopgave





Inhoudsopgave 1

Inleiding: 1

Geschiedenis van de jeugdculturen 2

De jaren 50 3

De jaren 60 3

De jaren 70 5

De jaren 80 6

De jaren 90 7

Een aantal jeugdculturen 8

Hippies 8

Metalheads 10

Punkers 11

Hiphoppers 14

Skinheads 15

Bronvermelding 18



Inleiding:

Je bent jong en wilt zelf je manier van leven bepalen. Je wilt lekker opvallen door je gedrag en door je kleding. Je wilt grenzen aftasten om er vervolgens overheen te gaan.

Er zijn verschillende jongerengroeperingen die elk op hun eigen manier zich kleden en zich gedragen, deze groeperingen zijn door de tijd heen door de maatschappij geaccepteerd. Door de tijd heen zijn er steeds sterker bepaalde jeugdgroeperingen naar voren gekomen. Deze groepen kregen een steeds grotere aanhang en vormden op den duur zelfs een subcultuur, vroeger waren de subculturen nog niet volledig aanvaard door de maatschappij, maar tegenwoordig wel. Ook tegenwoordig hebben we met subculturen te maken, maar daarover later meer. Eerst zal hieronder een uitleg volgen, van wat een jeugd(sub)cultuur nu eigenlijk is, hoe deze zich uit en wat ze doen (inhouden).
Een jongerencultuur is eigenlijk een bijzondere vorm van cultuur. Een cultuur is een geheel van waarden, normen, opvattingen, rituelen, gedragsvoorschriften, symbolen en tekens die worden gedeeld door de leden van deze groep of samenleving. Een subcultuur is een cultuur die een andere cultuur deels overlapt, maar die ook duidelijk hun eigen aspecten kennen. Een jongerencultuur is dus een cultuur van een gedeelte van de jongere mensen in de samenleving. Jongeren krijgen een toenemende zelfstandigheid (in de periode van 12 tot 20 jaar) en vormen een groep met mede-jongeren waarbij zij zich op hun gemak voelen. Ook al komen deze leden uit andere landen en kennen zij ze niet, ze voelen zich tot dezelfde cultuur aangetrokken en dus tot elkaar. Een jongerencultuur kent geen lang bestaan, sommige vinden geen aanhang of na een tijdje gaan de leden weg. Ook kan het zo zijn dat de groep te veel aanhang krijgt en daarom een mainstream wordt. Een jongerencultuur bestaat uit een harde kern en daaromheen sympathisanten en de "meelopers" . De harde kern zorgt voor de vorm, ontwerpen de stijl en vormen de "achterliggende" gedachte van de groep. De harde kern voelt zich duidelijk meer dan de meelopers daarom verzinnen ze zelfs namen voor de meelopers, denk aan: zwabbers (meeloop-gabbers) ook verzetten zij zich tegen vermainstreaming (een echte cultuur worden).

Hoe de stijl van een jongerencultuur eruit ziet, bestaat uit drie elementen:



Image: het naar buiten toe eruit zien door middel van kleding, haardracht, make-up en sieraden.

Houding: gezichtsuitdrukking, de manier van lopen, pose en de uiting van de groep naar buiten toe.

Taalvariant: (=slang) typische woordenschat en wijze van uitspreken, ook hebben ze bepaalde groeten en woorden die ze hierbij gebruiken.

De cultuur heeft veel geld over om de stijl te uiten. Meestal komen de harde kernleden met nieuwe ideeën om de stijl "bij te werken".


De jongerencultuur vindt zichzelf de beste cultuur en vindt alle andere culturen, die van de hunne afwijken, minder. Zo ook die van hun ouders; in de tijd dat een jongere zich bij een jongerencultuur heeft aangesloten treden er vaker dan voorheen meningsverschillen over opvattingen op tussen jongeren en hun ouders. Dit is ook een reden waarom veel jongeren bij zo'n jongerencultuur gaan, maar ook om alvast een beetje te proeven van de verantwoordelijkheid en het zelf kiezen, wat ze op latere leeftijd onder de knie zullen moeten krijgen.
De tijd dat jongeren zo'n cultuur vergezellen is een mooie tijd om erachter te komen wie ze nu echt zijn. De meeste jongeren willen bij een bepaalde groep horen, omdat juist deze groep hen aanspreekt en dan vooral qua stijl en levensstijl (en misschien omdat veel vrienden er al bij zitten). Men voelt zich met elkaar verbonden in zo'n groep en ze vinden zichzelf de beste groep. Daarom worden andere jeugdculturen al gauw als mindere gezien. Soms trekken de verschillende culturen niks van elkaar aan, maar vaak is er sprake van rivaliteit of zelfs regelrechte vijandigheid tussen de culturen. Denk hier aan bijvoorbeeld uitlachen, uitschelden, krachtmetingen of zelfs (hevige) gevechten (de laatste kan zelfs uitlopen tot erge bende-oorlogen.)
Wat volgt is een uitgebreid verslag volgen over de jeugdculturen in Nederland, vanaf 1950. De meest grote culturen zullen worden behandeld. Over deze culturen zal apart worden verteld, over dingen als kleding, taal, stijl enz. Alles bij elkaar is zo een overzicht interessant, want het toont het belang van deze jongerenculturen en tegelijk de relativiteit ervan. Het onthult de mogelijkheden voor jongeren om zichzelf te realiseren, maar stipt tegelijk de gevaren van onverdraagzaamheid en blind navolgen.


Geschiedenis van de jeugdculturen




De jaren 50


I
Figuur 1 De filmlegende James Dean
n de loop van de jaren vijftig, komen in Nederland de eerste jongeren subculturen tot ontwikke­ling. Dit komt voornamelijk doordat jongeren beschikking krijgen over eigen geld en omdat ze meer vrije tijd hebben. Nieuwe ideeën ontstonden in de hoofden van de jeugd. Overal in de samenleving kwamen mensen in opstand en dit was het begin van de jeugdculturen. Er ontstonden verschillende muziekstijlen waar vooral jongeren naar luisterden. Rock 'n roll, Jazz, Folk, Beatniks. Hieruit stamt de muziek van tegenwoordig. In de jaren vijftig, kent Nederland twee jongeren subculturen, de kuiven en de artistieken. De kuivencultuur steunt op het voorbeeld van Amerikaanse rock 'n roll-en filmsterren. De artistiekelingen halen hun inspiratie deels uit Amerika en deels uit Parijs. Onder de ouderen heerste hierdoor grote paniek, ze wisten niet wat er zou gaan gebeuren en vreesden het ergste. Maar als we terugkijken is het moeilijk te begrijpen wat de reden was van alle drukte. Misschien dat de oudere mensen zagen wat komen ging? Als je naar de drugsproblemen en de sociale problemen van de 90-er jaren kijkt, was er toen weinig aan de hand. Misschien vreesde men de kleine scheurtjes in de stabiele samenleving van die tijd. In de jaren 60 ging het alleen maar sneller. Democratisering, ontkerkelijking en het verlies van respect voor het gezag. Oude normen werden afgebroken en de jeugd had een doel.




Deel met je vrienden:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina