Hogeschool van Amsterdam Specifieke rugklachten



Dovnload 0.53 Mb.
Pagina3/5
Datum07.11.2017
Grootte0.53 Mb.
1   2   3   4   5

Osteoporose


Osteoporose is een botziekte waarbij de botdichtheid afneemt. Hierdoor wordt het bot lichter en zwakker en neemt de kans op beschadiging toe. Wanneer er geen bijzondere oorzaak is van osteoporose, wordt dit primaire osteoporose genoemd. Het kan ook ontstaan bij aanwezigheid van bepaalde ziektes (darm- en schildklieraandoeningen) of door het gebruik van medicijnen (corticosteroïden). Dit wordt secundaire osteoporose genoemd. Osteoporose in de wervelkolom kan leiden tot een wervelinzakking of wervelfractuur. Wanneer er een wervelfractuur (ook asymptomatisch) aanwezig is, wordt de kans op een tweede fractuur verviervoudigd. Na een tweede fractuur is de kans op meerdere fracturen 12 keer zo hoog (Shah S, 2016). Het aantal mannen met osteoporose werd op 1 januari 2007 geschat op 15.200 (1,9/1000) en het aantal vrouwen op 133.000 (16,1/1000).

Fysiotherapeutisch proces

Tijdens de anamnese zijn er symptomen die op Osteoporose kunnen duiden, Deze symptomen zijn:



  • Toegenomen leeftijd

  • Recente fractuur

  • Vrouwelijk geslacht (twee keer zoveel kans als mannen volgens UMC Utrecht)

  • Familiair

  • Vroege overgang (jonger dan 45 jaar)

  • Te laag lichaamsgewicht

  • Toename vallen

  • Bepaald medicijngebruik die botontkalking bevordert (prednison)

(UMC Utrecht, 2016)

Onderzoek

Er is geen fysiotherapeutische test beschreven om osteoporose aan te tonen. Indien de symptomen aanwezig zijn wordt de patiënt in eerste instantie aangeraden om naar de huisarts te gaan.

Bij de huisarts wordt er een bloedonderzoek gedaan, röntgenfoto en een botdichtheidsmeting gehouden om Osteoporose aan te tonen. Hierna kan de patiënt nog terugverwezen worden en onderzocht worden n.a.v. de anamnese. De werkgroep verwijst hiervoor naar de KNGF Richtlijn Osteoporose (2011). Het onderzoek en behandeling voor patiënten met osteoporose is erg complex en specifiek. In deze richtlijn staat dit uitgebreid en duidelijk uitgeschreven.

(Osteoporosestichting, 2014)
Behandeling

De behandeling bij osteoporose bestaat voornamelijk uit het nemen van medicijnen. De meeste patiënten krijgen bisfosfonaten voorgeschreven. Deze medicijnen remmen botafbraak. Ongeveer 80 tot 90% van de mensen reageert goed op deze medicijnen volgens de stichting osteoporose et al (2014). Verder kun je als fysiotherapeut werken aan de bewegingsuitslagen. De bewegingsuitslagen van de wervelkolom worden steeds kleiner, dus deze bewegingsuitslagen moet je als fysiotherapeut stabiel houden. Het is als osteoporose patiënt belangrijk dat je niet valt. Als fysiotherapeut kun je je dus richten op valpreventie en hierover informeren en adviseren. Verder is er nog een behandeling met medicatie voor osteoporose. Hierbij wordt er rust gehouden en krijgt de patiënt een injectie. In de injectie zit Denosumab en dit zorgt ervoor dat de botmineraal dichtheid oftewel de BMD verhoogd wordt. Nu blijkt echter uit een onderzoek van Lamy et al (2016) dat als de injecties voor onbepaalde tijd gebruikt wordt dit schadelijk kan zijn. Er kunnen zich dan klachten voordoen die overeenkomen met osteoporose, het heeft wel effect als het voor een periode van zes maanden gebruikt wordt. Dit onderzoek geeft echter wel aan dat er meer onderzoek gedaan moet worden naar de Denosumab injectie.



Ziekte van Bechterew (Spondylitis ankylopoetica)


Bij de ziekte van Bechterew is de beweeglijkheid van de wervelkolom abnormaal afgenomen. Deze ziekte is een chronische ontstekingsziekte van de gewrichten van de wervelkolom en het daarbij betrokken bindweefsel. De ziekte wordt volgens Bennet et al (1991) gekenmerkt door de verkalking van de tussenwervelschijven en verbening van de ligamenten met ankylose. Hierdoor neemt de beweeglijkheid van de wervelkolom af. Door verminderde mobiliteit en secundaire osteoporose komen er vaak fracturen voor (Hitchon, 2002) Deze kunnen voorkomen door een klein trauma of zelfs zonder enig trauma (Westerveld, 2009) De eerste klachten ontstaan vaak tussen het 20e en 25e levensjaar. Meestal beginnen deze klachten in de onderrug en veroorzaken pijn en stijfheid, wat het meest aanwezig is in de ochtend en na stil te hebben gezeten. Hierdoor brengt beweging en bijvoorbeeld een warme douche verlichting van de pijn. Verder is vermoeidheid een algemeen verschijnsel. Daarnaast kunnen er ook neurologische klachten aanwezig zijn wanneer er bijvoorbeeld een onveilige transfer wordt uitgevoerd of manipulaties (Einsiedel, 2006). Verder kunnen er ook neurologische klachten ontstaan ten gevolge van een fractuur. Om deze reden moet een patiënt met Spondylitis ankylopoetica voorzichtig worden behandeld wanneer de aanwezigheid van een fractuur wordt verwacht (Podolsky, 1983). Deze ziekte komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. De prevalentie van de ziekte van Bechterew is volgens de huisartsen 0,2% (NHG). Volgens Braun et al heeft de ziekte een prevalentie van 0,1 en 1,4%, komt typisch voor bij mannen en ontstaat tussen het 20e en 30e levensjaar.
Fysiotherapeutisch proces

Tijdens de anamnese zijn er bepaalde karakteristieke symptomen die op de Ziekte van Bechterew kunnen duiden, Deze symptomen zijn:



Er is geen specifieke of sensitieve test die de ziekte van Bechterew kan aantonen of uitsluiten. Er zijn tijdens het onderzoek wel herkenbare patronen. Uit de anamnese zal in de meeste gevallen voorkomen

dat de patiënt last heeft van stijfheid die vooral aanwezig is bij inactiviteit. Hierdoor zal er tijdens het onderzoek de patiënt mogelijk een mobiliteitsbeperking hebben en stijfheid aangeven of vertonen nadat de anamnese afgenomen is. Hiernaast is er in een onderzoek door Vosse et al. (2006) beschreven dat er een grote kans is dat de patiënten met ziekte van Bechterew een hyperkyfose van de wervelkolom aanwezig is. Tijdens de inspectie zou deze kyfose dus kunnen voorkomen. Om de diagnose te stellen dat de patiënt de ziekte van Bechterew heeft zal deze doorverwezen moeten worden naar de huisarts.

(Lems, 2011)

Behandeling

Voor Spondylitis ankylopoetica (de ziekte van Bechterew) is nog geen behandeling gevonden waardoor de ziekte kan worden genezen (stichting Bechterew et al (2016). De behandeling bestaat momenteel uit de medicijnen NSAID’s. Dit zijn ontstekingsremmende medicijnen. Als fysiotherapeut kan je er wel voor zorgen dat de ziekte van Bechterew stabiel blijft. Oefentherapie kan ervoor zorgen dat de klachten stabiel blijven. Het uitschrijven van een oefenprogramma kan dus goed werken om de ziekte van Bechterew stabiel te houden volgens grassi et al (2016), Verder is het belangrijk om ervoor te zorgen dat de patiënt een juiste houding aanleert, regelmatig van zithouding verandert, voldoende rust neemt en geen overgewicht heeft.





Deel met je vrienden:
1   2   3   4   5


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina