Een rare bioloog & Margulis : Een zakpijp kan rare zeeëgeltjes baren



Dovnload 3.2 Mb.
Pagina7/18
Datum20.05.2018
Grootte3.2 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   18

Keltische of hoogvlakte pony

Ponytype 2

Levensruim: Europa en Azië

Lichaam: het zou sterk op de Przewalskii paard geleken hebben. zo'n 1 meter 45 hoog. Zeer goed bestand tegen temperaturen onder het vriespunt,snijdende wind en vorst

Vacht: bijna identiek aan het Przewalskii paard

Afstammende rassen: Fjord, highlandpony zijn het meest aan dit type verwant

Woestijn- of Steppenpaard

Paardtype3

Levensruim: Centraal-Azië en Midden- en West-Europa

Lichaam: Ovaal lichaam, lange hals, 150 cm schofthoogte een lang hoofd en lange benen

Vacht: fijn, dunne huid deze was goed tegen de warmte , het is aan te nemen dat ook wat Przewalskii bloed in zit gezien zijn leefgebied

Afstammende rassen:

Toerkmeense paard hedendaagse akhal teke een aanzienlijke hoeveelheid van dit bloed hebben berber, Iberische paarden, draver rassen en zelfs de levendiger trekpaarden een aanzienlijke hoeveelheid



Woestijnpaard

Paardtype4

Levensruim: woestijn in Azië

Lichaam:

kort gedrongen lichaam kleine enigszins concaaf hoofd gewelfd voorhoofd, lange harde benen 120 cm schofthoogte staart hoog gedragen

Vacht:

fijn zoals de staart, dunne huid, dit type zou sterk beïnvloed zijn door de tarpan



Afstammende rassen:

Arabier en misschien het moderne Kaspische pony.

 

Paren met 'verkeerde' soort soms voordelig /13 juli 2008 /  Door Nienke Beintema



http://www.nrc.nl/wetenschap/article1167416.ece/Paren_met_verkeerde_soort_soms_voordelig

9 procent van de vogelsoorten doet aan 'foute' partnerkeuze Kruisingen tussen twee verschillende diersoorten leveren minder nageslacht op. Maar soms pakt het toch voordelig uit.

 

Een ezelin kan maar beter geen paardenhengst kiezen als vader voor haar nakomelingen. Zo’n kruising levert namelijk ( meestal) onvruchtbare nakomelingen op: muilezels.



Als ze de keuze heeft, dan kiest ze liever een soortgenoot.

Zo niet vrouwelijke woelpadden in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Ook als er soortgenoten voorhanden zijn, kiezen ze soms een partner van een andere soort.

Hetzelfde geldt voor vliegenvangers – fraaie zwart-witte zangvogeltjes – op het Zweedse eiland Gotland.

Hun hybride nakomelingen zijn minder vruchtbaar dan volbloed nakomelingen, maar dat weerhoudt de moeders blijkbaar niet van een ‘foute’ partnerkeuze.



 



Van boven naar beneden: bonte vliegenvanger(ook  rechts boven ) , de hybride variant en de withalsvliegenvanger.(ook rechts boven )(Fotoreeks van de drie  vogels=    Thor Veen)

Wetenschappers ontdekten waarom deze diersoorten zich laten verleiden tot hybridisatie. Over dit onderwerp verscheen eind april een overzichtsartikel in het gezaghebbende tijdschrift Trends in Ecology & Evolution.

Het evolutionaire belang van hybridisatie is lange tijd controversieel geweest”, schrijft auteur Heinz-Ulrich Reyer van de Universiteit van Zürich,“maar nu is er voor het eerst empirisch bewijs dat de keuze voor een niet-soortgenoot samenhangt met ecologische omstandigheden.”

Ondiepe poel

Hybridisatie komt in het dierenrijk regelmatig voor. Maar liefst 12 procent van de Europese vlindersoorten hybridiseert wel eens en 9 procent van de vogelsoorten. En dat terwijl vrouwelijke dieren erom bekend staan dat ze kieskeurig zijn als het gaat om de vader van hun toekomstige nageslacht. Ze kiezen de mannetjes met de mooiste zang of de prachtigste kleuren.

Een mogelijke verklaring is dat vrouwtjes zich simpelweg vergissen”, zegt Thor Veen, die onderzoek deed naar hybridiserende vliegenvangers op Gotland. In maart promoveerde hij aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Van vliegenvangers weten we echter dat ze soortgenoten goed van niet-soortgenoten kunnen onderscheiden. Ook bij de hybridiserende woelpadden is dat aangetoond. Het is daarom veel waarschijnlijker dat dieren onder bepaalde omstandigheden een goede reden hebben om te hybridiseren.”

Onderzoekster Karin Pfennig van de University of North Carolina meldde eind vorig jaar ( zie kader  )  in Science hoe het zit met de woelpadden.

Vrouwtjes van de soort  Spea bombifrons (Cope1863) paren in ongeveer een op de vijf gevallen met mannetjes van de nauwverwante soortSpea multiplicata (Cope,1863)(New Mexico Spadefoot Toad  ) die sterk op S. bombifrons lijkt, maar wel duidelijk een andere lokroep produceert.



Video - Bekijk filmpjes van de roep van twee verschillende paddensoorten

 

Spea bombifrons zit maar te wachten aan de kant van de poel. Vanaf deze locatie lokken ze met hun gekwaak de vrouwtjes. Als de plas waarin ze dit doen diep genoeg, hebben ze een grote kans op succes. Foto: Science



 

Spea bombifrons weer, aan de kant van de poel. 



 

 



Spea Bombifrons


 ( mannetje )

 





http://amphibiaweb.org/cgi/amphib_query?where-genus=Spea&where-species=multiplicata

 

Het percentage hybridisatie neemt toe als de padden zich in een ondiepere poel bevinden. Een ondiepe poel droogt in het voorjaar sneller op dan een diepe poel. Daardoor lopen de larven, of dikkopjes, het risico dat ze uitdrogen voordat ze tot padden zijn uitgegroeid. De larven van S. multiplicata groeien veel sneller dan die vanS. bombifrons. Ook hybriden winnen het van zuivere bombifrons-larven.



Een vrouwelijke bombifrons heeft in een ondiepe poel dus baat bij een andersoortig mannetje. Haar nakomelingen zijn dan minder vruchtbaar, maar ze hebben wel een grotere kans dat ze volwassen worden voordat hun poel opdroogt. Netto levert een gemengd huwelijk haar in een ondiepe poel dus meer nakomelingen op.

 

Ruimdenkende woelpadden



http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/37528028/

Andersoortige vader levert soms betere nakomelingen op





Deel met je vrienden:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   18


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina