Dubbelleven



Dovnload 1.88 Mb.
Pagina2/2
Datum20.05.2018
Grootte1.88 Mb.
1   2

Twee aparte personen
Identieke tweelingen hebben doorgaans een erg hechte band. Ook al wonen ze niet meer samen in een huis, de bijzondere vriendschapsband blijft. “Soms zo hecht”, zegt De Wit, “dat het vormen van een eigen identiteit problemen oplevert. Ouders van tweelingen wordt dan ook geadviseerd hun kinderen zoveel mogelijk als aparte personen te behandelen. Dus, hoe schattig het ook klinkt, niet dezelfde kleren en geen rijmende namen als Koen en Jeroen. Neem ze af en toe apart ergens mee naar toe, zet ze waar mogelijk in een andere klas, en doe ze op een andere sport.

Een eigen leven
Laatst was ik op de verjaardag van mijn nicht. Een vriendin van haar, trotse moeder van een gezonde identieke tweeling, kwam met 1 van de twee binnen. Ze was er erg stellig over: “Ze moeten leren om ook zonder elkaar dingen te doen. Ze zijn de hele dag al samen. Ik wil dat ze ook een eigen leven leiden zodat ze er later minder moeite mee hebben als de ene bijvoorbeeld naar het buitenland gaat om te studeren en de andere wil gaan werken.”

De Wit: “Ouders moeten soms ook een beetje doorzetten. Tweelingen zelf hebben de drang om toch weer samen te zijn. Alleen is maar alleen, je bent niet bijzonder. Ouders moeten kunnen zeggen: je zus leert dan wel voetballen, maar jij kunt straks tennissen! Je moet de voordelen van alleen bezig zijn zichtbaar maken voor je kinderen. Want ze kennen het niet omdat ze tegelijk met hun zus of broer opgroeien, en wat je niet kent maakt angstig.”



Uit elkaar
Caroline Vons, ook één van een identieke tweeling, is psychotherapeute, gespecialiseerd in tweelingproblematiek. Ze vult aan: 'Ouders vinden het vaak moeilijk, ze denken: wie ben ik om ze uit elkaar te halen? En sommigen vinden het ook moeilijk te verdragen dat hun kinderen meer met elkaar hebben dan met hen. Ze voelen zich buitengesloten. Maar als je de kinderen stimuleert vanuit een gevoel van jaloezie en wrok, is het natuurlijk een heel ander verhaal.”

Mijn zus en ik zijn nooit bewust uit elkaar gehaald door mijn ouders, we deelden alles samen. Vriendinnen, dezelfde klassen, kleding. Tot we klaar waren met de HAVO en verder gingen studeren. Toen merkte ik dat ik het erg raar vond om zonder zo’n vertrouwd gezicht in de klas te zitten. We zaten op dezelfde hogeschool, in gebouwen tegenover elkaar. In de vrije uren of pauzes kletsten we wat af. Echt last van een eigen identiteitsontwikkeling hebben we niet gehad. Maar we hebben wel de mindere kanten van het tweeling zijn ervaren. Toch overtreffen de positieve kanten van het tweeling zijn voor ons allebei die mindere. Naarmate we ouder worden en niet meer in dezelfde stad wonen, zien we elkaar een stuk minder, maar die speciale band tussen ons blijft. Elkaars beste vriendin en zus, een goede combinatie naar ons idee.





Deel met je vrienden:
1   2


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina