De effectiviteit van tens therapie



Dovnload 31.33 Kb.
Datum12.09.2018
Grootte31.33 Kb.




De effectiviteit van TENS therapie



Inhoud


TENS therapie 2

Onderzoek 1 2

Onderzoek 2 3

Discussie 3

Conclusie 3

Validiteit en betrouwbaarheid onderzoek 4




TENS therapie


Het gebruik van fysische therapeutische interventies zoals TENS is iets wat al lang meegaat in de fysiotherapie. De fysische wetenschappelijke evidentie is echter iets wat nog uitblijft op het gebied van TENS therapie, daar tegenover staat echter dat praktische ervaringen van patiënten weer erg positief is. Dit creëert een spanningsveld tussen de wetenschappelijke evidentie en de praktische relevantie. Aangezien men vaak geneigd is om de wetenschap te volgen is het niet onbelangrijk om te kijken naar de patiënt ervaringen met TENS therapie. Dit verslag zal meerdere onderzoeken uitdiepen, in het specifiek effectiviteit toelichten van TENS therapie bij chronische lage rugpijn. Want is TENS therapie wel effectief bij chronisch lage rugpijn?

Er is veel onderzoek gedaan naar de effectiviteit van TENS van bij chronische lage rugklachten een van de onderzoek die hoog aangeschreven staat is het onder zoek van Khadilkar et al over 1TENS therapie bij chronisch lage rugklachten. Het onderzoek betreft een systematic review waarin verschillende RCT’s tegen elkaar uit worden gezet. Uit eindelijk hebben ze in het onderzoek gekozen voor twee RCT’s die valide waren. Ze hebben hierbij gekeken naar de grote van de testgroepen de interventie en de aanwezigheid van controlegroepen en validiteitstoezicht. Hieronder worden deze twee onderzoeken nader toegelicht.


Onderzoek 1


Voor het eerste onderzoek2 werden 175 proefpersonen in 2 groepen verdeeld, beide groepen hadden last van chronische lage rugpijn met aspecifieke oorzaak. De ene groep kreeg TENS therapie gedurende 12 weken lang 3 maal per week, de andere groep kreeg placebo-TENS gedurende 12 weken lang 3 maal per week. De proefpersonen wisten zelf niet of zij placebo-TENS of echte TENS-kregen toegediend. Aan het begin van het onderzoek moesten de proefpersonen een VAS-schaal voor pijn invullen, aan het eind van de 12 weken moesten zij dit nog een maal invullen. De VAS-score lag gemiddeld op 6,2 op de schaal van 1-10 waarbij 1 geen pijn is en 10 ondragelijke pijn uitbeeld. Zowel de placebo groep als de werkelijke TENS groep had een verlaging van pijnsensatie na de 12 weken therapie. De pijn was bij de placebo groep significant met 20% verlaagd bij de controle groep was de VAS significant met 22% gedaald.

Onderzoek 2


Voor het tweede onderzoek 3 werden weer 175 proefpersonen in 2 groepen verdeeld, beide groepen hadden last van chronische lage rugpijn met aspecifieke oorzaak. De ene groep kreeg TENS therapie en de andere groep kreeg placebo TENS therapie gedurende 8 weken 3 maal per week. Beide groepen moesten vragenlijsten invullen omtrent de pijn en de belemmering in het dagelijks leven door de pijn. Na de 8 weken therapie was er een significant verschil in pijnbelevenis tussen de twee groepen. De placebogroep had een minimale daling in pijngevoel, terwijl de TENS groep een sterke daling had van de pijn. De pijn keerde echter wel na langere periode terug. Het onderzoek was dan ook specifiek gericht op het verlichten van de pijn op de korte termijn.

Discussie


Naar aanleiding van deze twee RCT’s ontstaat er dus een discussie. Enerzijds is er een onderzoek dat aantoont dat TENS maar ook placebo-TENS effectief is anderzijds is er een onderzoek dat aantoont dat TENS therapie effectief is bij chronische lage rugpijn en placebo therapie niet. Er kan dus geen duidelijke uitspraak gedaan worden of TENS zelf effectief is of het geloof in TENS effectief is er kan echter alleen verder gezocht worden naar onderzoeken die het bekrachtigen of uitsluiten.

De Systematic review geeft als conclusie dat er meer onderzoek gedaan moet worden naar TENS met meer testpersonen zij doelen dan op een patiënt populatie boven de 250 (n>250). Ook verantwoord de systematic review dat het placebo effect moeilijk uitgesloten kan worden bij het onderzoeken naar de bruikbaarheid van TENS therapie in de praktijk Er zal dus uitgebreider onderzoek gedaan moeten worden naar de effectiviteit van TENS bij chronische lage rugklachten, uit deze onderzoeken moet uitsluitend blijken dat TENS effectief is bij de daadwerkelijke TENS groep en niet bij de placebo controle groepen.


Conclusie


Naar aanleiding van de onderzoeken kan er geen harde waarheid worden aangetoond, dit omdat het placebo effect van de TENS therapie de betrouwbaarheid van deze vorm van fysische therapie naar beneden haalt. Het toont namelijk niet aan dat uitsluitend TENS werkt tegen de pijn, de controle groep zonder TENS heeft ook pijn vermindering ervaren in het eerste onderzoek. Het tweede onderzoek weergeeft wel dat uitsluitend TENS werkt bij de patiënten. De discussie die gevormd word door deze twee onderzoeken zorgt ervoor dat ik geen definitieve uitspraak wil doen over de medische effectiviteit van TENS, ik wil echter wel concluderen dat TENS therapie, of het idee van de TENS therapie, wel degelijk pijn verlagend werkt. De praktische relevantie is dus aanwezig omdat patiënten op klinisch niveau significant een verschil ervaren in pijnbeleving. Wat echter wel benadrukt moet worden is dat de effectiviteit van zowel TENS als placebo-TENS alleen op korte termijn merkbaar is. Indien men de pijn op de lange termijn wil verlagen kan er beter gezocht worden naar een interventie die geschikt is voor pijndemping op de lange termijn.

Validiteit en betrouwbaarheid onderzoek


De validiteit en de betrouwbaarheid van de onderzoeken liggen allemaal hoog. Ten eerste omdat er gebruik is gemaakt van de hoogst mogelijke vormen van bewijs in de classificatie voor betrouwbaarheid van bewijsstukken. De onderzoeken betreffen 1 systematic review en 2 randomized double blind clinical trials (RCT’s). Dit alleen garandeert echter niet volledige kwaliteit, de kwaliteit wordt ook gegarandeerd door de grote van de onderzoeksgroepen bij de RCT’s, beide onderzoeken hebben een grote onderzoeksgroep (n=175). Door de grootte van de onderzoeksgroep wordt de kans op een statistische afwijking verkleind. Bij N<20 is de kans op statistische afwijkingen het grootst.

1 Khadilkar et al, Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation for the Treatment of Chronic Low Back Pain: A Systematic Review, 1 December 2005 - Volume 30 - Issue 23 - pp 2657-2666, Cochrane Collaboration Review

2 Matthew Hughes et al, Electrical stimulation for chronic non-specific low back pain in a working-age population: a 12-week double blinded randomized controlled trial, . The Cochrane Library 2001(2):CD003008.

3 Jarzem PF, et al: Transcutaneous electrical nerve stimulation [TENS] forshort-term treatment of low back pain- randomized double blind

crossover study of placebo versus conventional TENS. PUDMED 2005, 13(2):11–17




Deel met je vrienden:


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©tand.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina